مسدود کردن هر برنامه در آفیس

آنچه در واقع نصب شده است را کشف کنید

کنسول مرکزی Endpoint را باز کنید و با اکتشاف شروع کنید، نه مسدود کردن: عامل روی هر رایانه شخصی مدیریت شده، برنامه‌هایی را که واقعاً در سراسر دفتر نصب شده‌اند، اسکن می‌کند و فهرست می‌کند، از جمله نرم‌افزارهایی که هیچ‌کس در فناوری اطلاعات تا به حال آن را تأیید نکرده است. قبل از اینکه هر چیزی را مسدود کنید، آن لیست را بخوانید. منتظر شگفتی ها باشید - یک VPN شخصی در اینجا، یک ضبط کننده صفحه نمایش قدیمی در آنجا، سه ابزار PDF که کار مشابهی را انجام می دهند. این گزارش اکتشاف نیز بعداً مدرک شماست: وقتی کسی می‌پرسد چرا یک برنامه مسدود شده است، نشان می‌دهد که برنامه قبل از وجود هرگونه خط‌مشی روی دستگاه‌های اداری اجرا می‌شده است.

خط مشی را قبل از بلوک اول بنویسید

ابتدا قوانین را روی کاغذ تعیین کنید. دسته‌ها را بنویسید، نه نام برنامه‌ها: بازی‌ها، مشتری‌های تورنت و همتا به همتا، VPN‌های شخصی، ابزارهای دسترسی از راه دور که هیچ‌کس تأیید نکرده است، استخراج‌کنندگان رمزارز و هر چیزی که هدف تجاری ندارد. دسته بندی ها در بازی جدید ماه آینده زنده می مانند. لیستی از اسامی ندارد. شخص یا نقشی را که استثنائات را تأیید می کند، کارکنان مسیری که برای سؤال کردن از آن استفاده می کنند و زمان پاسخ وعده داده شده را نام ببرید - یک روز کاری وعده خوبی است. نیازهای موقت دسترسی موقت و محدود به زمان دارند، هرگز سوراخ دائمی با عجله باز نمی شود.

Blocklist را به عنوان یک گروه برنامه بسازید

در کنسول، به Application Control و سپس Application Groups بروید و Create Blocklist را انتخاب کنید. برنامه‌ها را با فیلترهایی که کنسول ارائه می‌کند اضافه کنید: فروشنده، نام محصول، قابل اجرا تأییدشده، هش فایل، مسیر پوشه و برنامه‌های ذخیره‌سازی. برنامه مسدود شده روی رایانه شخصی نصب می شود - به سادگی نمی تواند اجرا شود. برای یک فایل واحد روی چند رایانه شخصی، Endpoint Central همچنین یک گزینه ساده‌تر Block Executable در زیر فهرست موجود دارد که با مسیر یا هش مطابقت دارد. گروه‌های کاربردی مسیر مناسبی هستند که قانون باید به عنوان یک سیاست در کل دفتر اجرا شود.

قوانینی را انتخاب کنید که در یک تغییر نام زنده می مانند

نحوه شناسایی یک برنامه تعیین می کند که آیا بلوک باقی می ماند یا خیر. قانون نام فایل ضعیف‌ترین است: فقط برچسب را می‌خواند و تغییر نام game.exe به report.exe آن را کاملاً شکست می‌دهد. یک قانون مسیر پوشه پس از تغییر نام باقی می ماند اما از انتقال به پوشه دیگر نمی ماند. هش فایل یک اثر انگشت از محتویات دقیق فایل است، بنابراین یک کپی تغییر نام یافته یا منتقل شده همچنان مطابقت دارد - اما هر به روز رسانی هش را تغییر می دهد، بنابراین لیست های هش نیاز به نگهداری دارند. قوانین فروشنده و تأیید شده-اجرای از امضای دیجیتال ناشر پیروی می کنند: آنها از تغییر نام، جابجایی و به روز رسانی های معمولی جان سالم به در می برند، که آنها را به پیش فرض عملی تبدیل می کند. برای دریافت هش برای یک فایل شناخته شده بد، آن را در هر رایانه شخصی ویندوزی محاسبه کنید:

certutil -hashfile "C:\Program Files\App\app.exe" SHA256

مسیر مثال را با مسیر فایل واقعی جایگزین کنید. این دستور هش SHA256 را که در یک قانون هش فایل قرار می دهید چاپ می کند.

به یک گروه آزمایشی در حالت حسابرسی مستقر شوید

در بخش Deployment، Deploy Policy را باز کنید و فهرست بلاک‌ها را به یک گروه سفارشی از رایانه‌ها متصل کنید - با یک گروه آزمایشی کوچک مانند بخش خود شروع کنید، حتی اگر هدف نهایی هر رایانه اداری باشد. هنگام استقرار، دو کار را انجام دهید. ابتدا پیام اعلان سفارشی را تنظیم کنید که کاربران هنگام مسدود شدن برنامه ببینند: خط مشی را نام ببرید و بگویید با چه کسی تماس بگیرید. دوم، گزینه‌ای را روشن کنید که به کاربران امکان درخواست برنامه‌ها را می‌دهد - اکنون آن را روشن کنید، نه بعد از اولین بحران، بنابراین یک کاربر مسدود شده به‌جای یک بن‌بست، یک مسیر درخواست دریافت می‌کند. اجرای این خط مشی در حالت حسابرسی: هنوز هیچ چیز مسدود نشده است، اما هر شروع برنامه ثبت می شود.

هر برنامه مدیریت نشده را قبل از اجرا حل کنید

حالت حسابرسی را حداقل برای یک چرخه کاری کامل اجرا کنید - ماهی که پایان ماه را شامل می‌شود، زمانی که ابزارهای بسته شدن و گزارش‌دهی به ندرت استفاده می‌شوند. سپس از طریق نمای برنامه های مدیریت نشده کار کنید و به هر ورودی یک حکم بدهید: آن را به لیست مجاز اضافه کنید، آن را به لیست مسدود اضافه کنید یا به یک گروه برنامه منتقل کنید. برای یک فایل واقعاً ناشناخته در یک رایانه شخصی، قبل از قضاوت از کاربر آن بپرسید - نیمی از نام های ترسناک ابزارهای خسته کننده با نام تجاری بد هستند. هدف قبل از اجرا، یک لیست مدیریت نشده کوتاه و قابل درک است، بنابراین حالت سخت هیچ شگفتی ندارد.

به حالت سختگیرانه بروید - و درب استثنایی را به درستی اجرا کنید

ابتدا گروه آزمایشی را به حالت Strict Mode تغییر دهید، آن را به مدت یک هفته اجرا کنید و تنها پس از آن گروه به گروه پخش کنید. در حالت سخت، بلوک واقعی است: یک فیلتر هر برنامه را در لحظه ای که می خواهد شروع به کار کند بررسی می کند، بنابراین این قانون حتی برای برنامه هایی که مدت ها قبل از خط مشی نصب شده اند و برای کپی های قابل حملی که اصلاً نصب نشده اند نیز صادق است. وقتی مشخص شد که یک برنامه مسدود شده برای کار واقعی مورد نیاز است، دسترسی به موقع را برای چند ساعت یا یک روز تأیید کنید - خود به خود منقضی می شود. اگر همان بخش همچنان همان برنامه را درخواست می کند، آن را به درستی به لیست مجاز آن گروه منتقل کنید و تصمیم را در گزارش حسابرسی نگه دارید.