راه اندازی 1 دقیقه ای FreeRADIUS در اوبونتو

FreeRADIUS و ابزارهای تست را نصب کنید

RADIUS دروازه‌بان آرامی است که در پس ورودهای WiFi اداری، پورت‌های سوئیچ 802.1X و ورود به سیستم VPN است: دستگاه از سرور می‌پرسد و سرور می‌گوید بله یا خیر. FreeRADIUS در اوبونتو روش رایگان استاندارد برای اجرای این دروازه‌بان است. دو بسته همه چیزهایی را که این راهنما استفاده می کند در اختیار شما قرار می دهد - خود سرور و بسته ابزارهای کاربردی که حاوی ابزار radtest است - و اوبونتو پس از نصب سرویس را به تنهایی شروع می کند.

sudo apt update
sudo apt install -y freeradius freeradius-utils

All of the server's configuration lives in one folder: /etc/freeradius/3.0/. Out of everything in there, this setup mainly touches two files — clients.conf (which devices may ask) and users (who may log in).

تأیید کنید که سرویس در حال اجرا و گوش دادن است

قبل از تغییر هر پیکربندی، تأیید کنید سرور تازه نصب شده فعال است و منتظر درخواست‌ها است. سرویس باید فعال (در حال اجرا) را گزارش دهد و بررسی پورت باید UDP 1812 را نشان دهد - این پورت احراز هویت است. شریک آن، UDP 1813، حسابداری را مدیریت می کند.

sudo systemctl status freeradius
sudo ss -lunp | grep 1812

If the service is not running at this point, fix that first — every later step depends on a server that is actually up.

یک کلاینت در clients.conf اضافه کنید

سرور RADIUS به طور پیش فرض به هیچ چیز اعتماد ندارد. در زبان RADIUS، «کلینت» لپ‌تاپ یا تلفنی نیست که وارد سیستم می‌شود، بلکه دستگاه شبکه‌ای است که از سرور درخواست تصمیم می‌گیرد: نقطه دسترسی حاوی ورود به سیستم WiFi، سوئیچ 802.1X یا دروازه VPN (که NAS نیز نامیده می‌شود). آن دستگاه باید با آدرس IP و یک راز مشترک ثبت شود - رمز عبوری که هر دو طرف می دانند. یک دستگاه ثبت نشده هیچ خطایی و ردی دریافت نمی‌کند: بسته‌های آن بر اساس طراحی بی‌صدا حذف می‌شوند.

فایل مشتریان را باز کنید و یک بلوک به هر دستگاه اضافه کنید، در انتهای فایل:

sudo nano /etc/freeradius/3.0/clients.conf

client office-ap {
    ipaddr = 192.168.1.10
    secret = MyStrongSecret42
    shortname = office-ap
}

The IP address and the secret above are examples — always replace both with your own. The ipaddr is the exact address the requests will come from, and the same secret must later be typed into the access point or switch itself, character for character. If the two sides do not match exactly, the server silently ignores the device: no error, just nothing.

یک کاربر آزمایشی را در فایل کاربران اضافه کنید

اکنون به سرور کسی بدهید تا احراز هویت کند. فایل کاربران را باز کنید و یک حساب آزمایشی در بالا فایل اضافه کنید — FreeRADIUS این فایل را از بالا به پایین می خواند و اولین ورودی مطابق برنده می شود، بنابراین سفارش مهم است.

sudo nano /etc/freeradius/3.0/users

testuser Cleartext-Password := "TestPass123"

The password shown is an example — pick your own, and remember what you set, because the test in the next step uses it. A plain-text test user like this is perfect for proving the setup works; on a real office server you would later connect FreeRADIUS to your existing user database or Active Directory instead of keeping passwords in this file.

Save the file, then check the whole configuration before restarting — the check must end with "Configuration appears to be OK":

sudo freeradius -C
sudo systemctl restart freeradius

اثبات کنید با Radtest کار می کند

هرگز سرور RADIUS جدید را با اشاره به کاربران واقعی به سمت آن آزمایش نکنید. ابزار radtest (این ابزار در بسته freeradius-utils که در مرحله 1 نصب کرده‌اید ارسال می‌شود) با استفاده از سرویس گیرنده localhost داخلی، یک لاگین جعلی از خود سرور ارسال می‌کند. پاسخ آن دو سؤال را از هم جدا می کند که مبتدیان دائماً با هم مخلوط می شوند: آیا سرور کار می کند و آیا نقطه دسترسی من به درستی با آن صحبت می کند؟ Radtest به اولین مورد بدون هیچ دستگاه شبکه ای پاسخ می دهد.

radtest testuser TestPass123 localhost 0 testing123

The five parts are: username, password, server address, NAS port (0 is fine for a test), and the shared secret of the client the request pretends to come from. Testing from the server itself uses that built-in localhost client, whose stock secret is testing123. Read the answer like this:

Received Access-Accept — the server checked the password and said yes. Your users entry, password and localhost secret are all correct; the server side is finished.
Received Access-Reject — the server answered but said no: wrong password, or the user line is in the wrong place in the file. A configuration detail, not a network problem.
No answer at all — the request never got a reply: the service is down, the port is wrong, or the secret did not match (a wrong secret is dropped silently, deliberately).

قبل از اینکه دستگاه های واقعی از آن استفاده کنند آن را قفل کنید

فقط پس از گذراندن آزمون محلی باید یک نقطه دسترسی یا سوئیچ واقعی را پیکربندی کنید: IP سرور RADIUS (این دستگاه اوبونتو)، پورت 1812، و همان راز مشترکی که در بلوک مشتری آن در مرحله 3 قرار داده‌اید را وارد کنید — سپس یک ورود واقعی را امتحان کنید. اگر چیزی در آن نقطه خراب شود، خطا در تنظیمات دستگاه است، زیرا سمت سرور قبلاً ثابت شده است.