Konwertuj skrypt PowerShell na EXE

Przetestuj skrypt przed jego konwersją

Nigdy nie konwertuj nieprzetestowanego skryptu. Gdy skrypt znajdzie się w pliku EXE, konsola i komunikaty o błędach zostaną ukryte, więc znalezienie każdego błędu staje się powolne i bolesne. Uruchom plik .ps1 jako zwykły użytkownik i jako administrator, celowo wprowadź raz błędne dane wejściowe i przekonwertuj go tylko wtedy, gdy za każdym razem zachowuje się w ten sam sposób.

Zainstaluj moduł PS2EXE

PS2EXE to bezpłatny moduł opublikowany w Galerii PowerShell. Instalujesz go raz, na komputerze, na którym budujesz plik EXE - osoby, które otrzymują gotowy plik EXE, nie instalują niczego. Otwórz PowerShell i uruchom:

Install-Module -Name ps2exe

Za pierwszym razem PowerShell może poprosić Cię o zaufanie repozytorium PSGallery — odpowiedz Tak, jeśli instalacja rozpoczęła się samodzielnie. Jeśli instalacje modułów są blokowane przez zasady na Twoim komputerze, zezwól na nie tylko na swoim koncie:

Set-ExecutionPolicy -Scope CurrentUser RemoteSigned

Konwertuj za pomocą polecenia Invoke-PS2EXE

Jedno polecenie dokonuje konwersji. Nazywa skrypt wejściowy i plik wyjściowy - zamień przykładowe nazwy na własny skrypt:

Invoke-PS2EXE -inputFile ".\DiskCleanup.ps1" -outputFile ".\DiskCleanup.exe"

Uruchom go z folderu zawierającego skrypt, a plik EXE pojawi się obok pliku .ps1. To jest cała konwersja – opcje z kroku 5 są dodawane w tym samym wierszu, kiedy ich potrzebujesz.

Lub użyj interfejsu graficznego Win-PS2EXE

Wolisz klikać niż pisać? Moduł zawiera również interfejs graficzny:

Win-PS2EXE

Wybierz plik wejściowy, wybierz plik wyjściowy, zaznacz żądane opcje i naciśnij Kompiluj. GUI tworzy dokładnie ten sam plik EXE, co linia poleceń - jest to to samo narzędzie z formularzem na górze, więc użyj tego, które uznasz za bardziej przejrzyste.

Dodaj ikonę, informacje o wersji i uprawnienia administratora

Jeśli plik EXE będzie udostępniany, nadaj mu tożsamość. Dodaj -iconFile ".\tool.ico", aby uzyskać niestandardową ikonę, oraz -title, -product, -company i -version, aby wypełnić kartę Szczegóły właściwości pliku — nazwane pliki wyglądają na bardziej godne zaufania dla użytkowników i skanerów niż anonimowe. Jeśli skrypt zmienia ustawienia systemowe, dodaj -requireAdmin, aby system Windows pytał o podniesienie poziomu przy uruchomieniu pliku EXE, zamiast powodować awarię skryptu w połowie. A jeśli skrypt wyświetla własne okno lub formularz, -noConsole zatrzymuje pojawianie się za nim czarnego okna konsoli - ale nigdy nie używaj go do skryptu, który zadaje użytkownikowi pytania w konsoli, w przeciwnym razie plik EXE będzie wyglądał na zamrożony podczas oczekiwania na dane wejściowe, których nikt nie będzie mógł wpisać.

Przetestuj plik EXE jak prawdziwy użytkownik

Skopiuj plik EXE w neutralnym miejscu – na Pulpicie lub w udostępnionym folderze – i kliknij go dwukrotnie. Nie oceniaj tego z okna PowerShell. Jeśli potrzebuje uprawnień administratora, potwierdź, że pojawia się monit UAC, a po nim zadanie zostaje zakończone. Następnie trzymaj parę razem: skrypt i plik EXE w tym samym folderze. Kiedy skrypt się zmieni, ponownie uruchom konwersję i zastąp plik EXE – nigdy nie udostępniaj przestarzałej kompilacji.

Uczciwe granice – przeczytaj, zanim udostępnisz

Ten jeden fakt daje zasadę, która zapewnia bezpieczeństwo: nigdy nie umieszczaj tajemnicy w konwertowanym skrypcie – żadnego hasła administratora, żadnego hasła do konta usługi, żadnego klucza lub tokena API, żadnego klucza Wi-Fi, którego nie wydrukowałbyś na plakacie. Jeśli skrypt potrzebuje hasła, musi o nie poprosić lub odczytać je z odpowiedniego magazynu danych uwierzytelniających w czasie wykonywania. Nigdy nie przechowuj go w pliku.

Jeszcze jeden uczciwy limit: nowy, niepodpisany plik EXE, który dekoduje i uruchamia w sobie tekst, ma taki sam kształt jak dostarczanie prawdziwego złośliwego oprogramowania, więc program antywirusowy i SmartScreen mogą oznaczyć przekonwertowany plik, nawet jeśli skrypt jest czysty. Prawdziwymi poprawkami są tożsamość, a nie sztuczki: wypełnij informacje o wersji z kroku 5, dystrybuuj plik za każdym razem z tego samego miejsca i podpisz go certyfikatem podpisującym kod, jeśli regularnie udostępniasz narzędzia. Nigdy nie odpowiadaj na ostrzeżenia, prosząc użytkowników o wyłączenie programu antywirusowego.