Wdrożenie menedżera witryny Macrium

Najpierw poznaj trzy części

Są trzy ruchome części, a pomieszanie ich powoduje najwięcej zamieszania podczas wdrażania:

Serwer (konsola) — zainstalowany na jednym, zawsze aktywnym komputerze lub serwerze z systemem Windows. Uruchamia konsolę internetową otwieraną w przeglądarce i przechowuje definicje kopii zapasowych, harmonogramy i listę komputerów.

Agent — niewielka usługa instalowana na każdym komputerze i serwerze, który chcesz chronić. Agent wykonuje rzeczywistą pracę związaną z obrazowaniem na swojej własnej maszynie i raportuje do konsoli.

Repozytorium — miejsce przechowywania, w którym zapisywane są wszystkie obrazy kopii zapasowych: serwer NAS, dedykowany udział serwera kopii zapasowych lub dyski podłączone do serwera Site Manager.

Sam serwer nie kopiuje Twoich plików — on wydaje polecenia, planuje i obserwuje. Dlatego serwer może być skromną maszyną, ale pojemność repozytorium musi być odpowiednio dobrana.

Zainstaluj serwer i zakończ działanie kreatora pierwszego uruchomienia

Zainstaluj oprogramowanie serwerowe Site Manager na komputerze, który pozostanie włączony — najlepszy jest prawdziwy serwer, a w przypadku małych flot akceptowalny jest dedykowany komputer biurowy. Uruchom instalator i ukończ kreatora pierwszego uruchomienia: wybierz produkt do tworzenia kopii zapasowych, a następnie rozpocznij wersję próbną lub dodaj klucze licencyjne.

W ramach okresu próbnego tworzone są stanowiska próbne dla kilku stacji roboczych i serwera, ważne przez 30 dni — co wystarczy, aby przetestować cały system przed dokonaniem płatności. W prawdziwym biurze wybierz opcję bezpiecznej konfiguracji, jeśli jest dostępna; prosta konfiguracja jest przeznaczona do jednorazowych laboratoriów testowych.

Zaloguj się przy użyciu domeny Windows lub konta administratora lokalnego i potwierdź, że konsola otwiera się w przeglądarce. Nie pomijaj kreatora i zacznij najpierw dodawać komputery — licencja i wybrany tutaj tryb konfiguracji po cichu wpływają na wszystko później.

Dodaj komputery i wypchnij agenta

Gdy konsola jest gotowa, dodaj komputery, które chcesz chronić, na stronie Komputery. Kliknij Dodaj i wybierz komputery z Active Directory, według nazwy lub przeglądając sieć.

Nowe komputery są wyświetlane jako Odłączone — oznacza to po prostu, że agent nie jest jeszcze zainstalowany. Zaznacz je i wybierz opcję Zainstaluj agenta. Konsola przesyła instalator za pomocą funkcji Udostępnianie plików i drukarek systemu Windows, więc musi być ona dostępna na docelowym komputerze.

Jeśli przesyłanie nie powiedzie się na zablokowanym komputerze, użyj Ręcznej instalacji agenta z menu Więcej akcji: pobierz instalator agenta (.msi), uruchom go na tym komputerze i wprowadź adres serwera Site Manager, gdy zostaniesz o to poproszony. Zanim przejdziesz dalej, upewnij się, że każdy komputer przeszedł do stanu Połączony.

Zacznij od komputera typu One Pilot

Najpierw prześlij agenta na jeden komputer pilotażowy i obserwuj go przez kilka dni, a następnie rozprowadź go w całym biurze. Pojedyncza maszyna sprawdza cały łańcuch — połączenie agenta, zapis w repozytorium, harmonogram, alert — podczas gdy każdy błąd jest nadal niewielki i łatwy do naprawienia.

Utwórz repozytorium

Teraz powiedz systemowi, gdzie znajdują się obrazy. Utwórz repozytorium wskazujące na miejsce przechowywania kopii zapasowych — udział sieciowy na serwerze NAS lub serwerze kopii zapasowych albo dyski lokalne na samym serwerze Site Manager.

Zaplanuj miejsce przed utworzeniem pierwszej kopii zapasowej, a nie po zapełnieniu dysku: pełny obraz każdego komputera, plus przyrosty i czas przechowywania ustawiony w następnym kroku decydują o wielkości repozytorium. Trzymaj repozytorium poza tymi samymi dyskami, które chronisz — repozytorium, które umiera wraz z komputerem, którego kopię zapasową tworzy, nie chroni przed niczym.

Utwórz definicję kopii zapasowej, przechowywanie i harmonogram

Utwórz definicję kopii zapasowej: pełny obraz dysków systemowych i wybierz wzór — cotygodniowa pełna kopia zapasowa z codziennymi przyrostami to podstawa w większości biur.

Ustaw przechowywanie w tej samej definicji: ile pełnych kopii zapasowych i ile dni kopii przyrostowych należy przechowywać, zanim stare zostaną automatycznie usunięte. Wykonaj tutaj obliczenia dyskowe — obiecując trzydzieści dni starych kopii zapasowych w repozytorium, które mieści tylko dziesięć, dysk z kopiami zapasowymi po cichu się zapełnia, a zadania zaczynają kończyć się niepowodzeniem.

Dołącz harmonogram i przypisz definicję do swoich komputerów lub grup. Używaj tagów lub grup — kont, projektów, serwerów — aby różne maszyny mogły korzystać z różnych planów. Rozłóż godziny rozpoczęcia, aby całe biuro nie wyobrażało sobie siebie w tej samej minucie i nie blokowało sieci.

Uruchom ręcznie jedną kopię zapasową i obserwuj alerty

Uruchom ręcznie jedną kopię zapasową z konsoli, aby sprawdzić, czy łańcuch działa od początku do końca, zanim zaufasz harmonogramowi. Następnie otwórz listę stanu konsoli: każdy komputer, jedna lista, zielona lub czerwona — awarie są widoczne tego samego ranka, a nie po awarii.

Skonfiguruj alerty dotyczące kopii zapasowych i faktycznie je czytaj. Nieudana kopia zapasowa, której nikt nie widzi, jest tym samym, co brak kopii zapasowej w ogóle — pulpit nawigacyjny pomaga tylko wtedy, gdy ktoś na nią spojrzy, więc spraw, aby sprawdzanie jej stało się częścią porannej rutyny.

Przywróć — przetestuj jeden komputer, zanim zaufasz

Niezależnie od tego, które narzędzie wybierzesz, kopia zapasowa będzie prawdziwa dopiero po jednorazowym przywróceniu danych. Z konsoli odzyskaj jeden pełny komputer PC z jego obrazu i potwierdź, że uruchamia się i że dane rzeczywiście tam są — zrób to raz podczas wdrażania, a nie po raz pierwszy podczas prawdziwej sytuacji awaryjnej.

Uczciwy widelec: Menedżer witryny zarabia na swoje miejsce, gdy jest wiele maszyn, jeden administrator i nie ma czasu. Poniżej mniej więcej pięciu komputerów, samodzielny Macrium Reflect zainstalowany na każdym komputerze jest prostszy i tańszy w obsłudze — tracisz pojedynczy pulpit nawigacyjny i centralny harmonogram, ale prawie nie ma czym zarządzać. Powyżej tej liczby obliczenia się odwracają: jedna pominięta kopia zapasowa na jednym zapomnianym komputerze kosztuje więcej niż system centralny.