ManageEngine Endpoint Central – Omówienie instalacji

Dowiedz się, co instalujesz

Endpoint Central to platforma zarządzania punktami końcowymi ManageEngine: jeden serwer centralny, jeden lekki agent na każdym zarządzanym komputerze i jedna konsola internetowa, która działa jako punkt kontrolny dla całej sieci. Z tej konsoli administrator zajmuje się instalowaniem poprawek, wdrażaniem oprogramowania, skanowaniem zasobów i zasobów oraz zdalnym sterowaniem – bez konieczności podchodzenia do każdej maszyny.

Agenci wykonują pracę na każdym komputerze: pobierają pliki binarne poprawek i instrukcje zadań z serwera, a następnie meldują się przy logowaniu użytkownika lub urządzenia oraz w 90-minutowym cyklu odświeżania. Serwer może synchronizować się z Active Directory lub grupą roboczą w celu wykrycia Twoich komputerów, a samą konsolę można otworzyć z sieci LAN, zdalnego biura lub z domu przez Internet lub VPN — administrator nie potrzebuje osobnego oprogramowania klienckiego.

Najpierw sprawdź sprzęt serwera

Przed uruchomieniem instalatora dopasuj serwer do liczby komputerów, którymi będziesz zarządzać — ManageEngine publikuje wymagania dotyczące liczby punktów końcowych. Dla dwóch poziomów początkowych:

1 do 250 komputerów: Intel Core i3 (2 rdzenie / 4 wątki) 2,4 GHz na maszynie fizycznej lub 4 procesory wirtualne na maszynie wirtualnej; 4GB RAM; 10 GB miejsca na dysku twardym.

251 do 500 komputerów: ta sama klasa procesorów — Intel Core i3 (2 rdzenie / 4 wątki) 2,4 GHz lub 4 procesory wirtualne; 4GB RAM; 10 GB miejsca na dysku.

Większe sieci można odtąd skalować na kolejnych poziomach (501–1000, 1001–3000 i więcej), a większe lub rozproszone witryny mogą dodawać serwery dystrybucyjne. Po stronie agenta każdy zarządzany komputer PC potrzebuje jedynie procesora klasy Intel Pentium 1,0 GHz, 512 MB RAM i 3 GB dysku, a karta sieciowa powinna mieć przepustowość co najmniej 1 Gb/s. Serwer działa na komputerze z systemem Windows, a konsola otwiera się w przeglądarce Microsoft Edge, Mozilla Firefox, Google Chrome lub Zoho Ulaa w rozdzielczości 1280 x 1024 lub wyższej.

Wybierz bazę danych — PostgreSQL lub SQL Server

Endpoint Central przechowuje wszystko, co zbiera – zasoby, stan poprawek, konfiguracje – w bazie danych, a obsługiwane są dwa: PGSQL (PostgreSQL) i MSSQL (Microsoft SQL Server).

W przypadku większości nowych instalacji dołączony PostgreSQL jest najprostszym wyborem: instaluje się wraz z produktem, nie wymaga osobnej licencji i jest to omówione w omówieniu. Zamiast tego wybierz Microsoft SQL Server, jeśli Twoja organizacja korzysta już z zarządzanej infrastruktury SQL Server — obsługiwane wersje to SQL Server 2016, 2017, 2019, 2022 i 2025, a dedykowany host SQL w małych warstwach ma rozmiar podobny do samego serwera produktu (klasa Intel Core i3, 4 GB RAM, 10 GB dysku, wersja Standard lub Enterprise). Zdecyduj o tym przed instalacją, ponieważ kreator poprosi o to podczas instalacji.

Otwórz opcję Agenty portów, skanowanie i potrzeba zdalnego sterowania

Endpoint Central komunikuje się ze swoimi agentami przez stałe porty — jeśli zapora je blokuje, konsola instaluje się poprawnie, ale nic nie jest zarządzane. Porty, które należy otworzyć na serwerze to:

8020 — komunikacja agent-serwer i dostęp do konsoli internetowej. 8383 — zabezpieczona (HTTPS) komunikacja pomiędzy agentem a serwerem. 8027 — zadania na żądanie, takie jak skanowanie zapasów, skanowanie poprawek, zdalne sterowanie, zdalne wyłączanie i przenoszenie agentów między zdalnymi biurami. 8443 — funkcja zdalnego sterowania przez zabezpieczone połączenie. 8444 — funkcja zdalnego sterowania. 8031 — przesyłanie plików w trybie bezpiecznym. 8032 — transfer plików. 389 i 636 — komunikacja z kontrolerem domeny Active Directory (LDAP i bezpieczny LDAP).

Po stronie agenta porty 135 (administracja zdalna) oraz 139 i 445 (udostępnianie plików i drukarek) są potrzebne do zdalnej instalacji agenta w trybie push — ManageEngine zauważa, że mogą one nie być wymagane po zainstalowaniu agenta.

Uruchom instalator i otwórz konsolę internetową

Po sprawdzeniu sprzętu, wybraniu bazy danych i otwarciu portów uruchom instalator Endpoint Central na przygotowanym serwerze Windows i postępuj zgodnie z kreatorem: potwierdź instalację, wybierz bazę danych z kroku 3 i zachowaj porty domyślne z kroku 4, chyba że Twoja sieć wymusi zmianę.

Po zakończeniu instalacji serwer Endpoint Central będzie działać jako usługa na tym komputerze. Otwórz obsługiwaną przeglądarkę i przejdź do adresu konsoli serwera — nazwy serwera lub adresu IP na porcie 8020 w przypadku konsoli standardowej lub porcie 8383 w przypadku połączenia zabezpieczonego. Zaloguj się na domyślne konto administratora i natychmiast ustaw silne hasło przed wdrożeniem pojedynczego agenta.

Sprawdź, czy serwer nasłuchuje i jest osiągalny

Nie ufaj gotowemu kreatorowi — sprawdź dwie rzeczy, które najczęściej się psują: port naprawdę nasłuchuje na serwerze i komputer kliencki naprawdę może się z nim połączyć.

Na komputerze klienckim otwórz program PowerShell i przetestuj port konsoli. Zastąp YOURSERVER nazwą swojego serwera lub adresem IP:

Test-NetConnection -ComputerName YOURSERVER -Port 8020

Wynik, który chcesz zobaczyć, to TcpTestSucceeded: True. Następnie na samym serwerze otwórz Wiersz Poleceń i potwierdź, że proces nasłuchuje na tym samym porcie:

netstat -ano | findstr :8020

Jeśli test programu PowerShell zakończy się niepowodzeniem, a program Netstat pokazuje, że port nasłuchuje lokalnie, oznacza to, że blokada znajduje się pomiędzy klientem a serwerem — wróć do kroku 4 i ponownie sprawdź reguły zapory sieciowej dla portu 8020 przed wdrożeniem agentów.