Sklonuj dysk twardy na dysk SSD za pomocą programu Macrium Reflect

Zanim zaczniesz, przeprowadź trzy kontrole

Klon jest kopią, a kopia jest tak dobra, jak to, od czego się zaczyna. Po pierwsze, stary dysk musi być w dobrym stanie — ten przewodnik dotyczy planowanej aktualizacji działającego dysku. Po drugie, dysk SSD musi pomieścić używane miejsce, a nie pełny rozmiar starego dysku: dysk twardy o pojemności 1 TB z 300 GB wykorzystanych danych jest klonowany szczęśliwie na dysk SSD o pojemności 500 GB, podczas gdy wykorzystane 700 GB nie zmieści się, dopóki nie zwolnisz lub nie przeniesiesz niektórych danych. Po trzecie, wykonaj osobną kopię zapasową wszystkiego, czego nie da się zastąpić — klon zwykle dotyka tylko dysku docelowego, ale kable są przeciągane i klikane są niewłaściwe dyski.

Podłącz nowy dysk SSD

W przypadku komputera stacjonarnego najczystszą konfiguracją jest umieszczenie dysku SSD w jego ostatecznym miejscu — zapasowego kabla danych SATA i złącza zasilania SATA — i sklonowanie z dyskiem twardym wciąż na miejscu. W laptopie z tylko jednym gniazdem dysku podłącz dysk SSD za pomocą adaptera USB na SATA lub obudowy USB dla klonu, a następnie zamień go w środku.

Tak czy inaczej, przed rozpoczęciem system Windows powinien zobaczyć nowy dysk w Zarządzaniu dyskami. Jeśli tak się nie stanie, napraw to najpierw — Macrium Reflect nie może sklonować na dysk, którego sam komputer nie widzi.

Zdobądź Macrium Reflect — fakty dotyczące wydania

Pobierz Macrium Reflect wyłącznie z oficjalnej strony Macrium — oprogramowanie, które atakuje cały dysk, jest ostatnią rzeczą, jaką można pobrać z obcej witryny. Następnie zainstaluj i otwórz.

Uruchom klonowanie i wybierz miejsce docelowe

W Macrium Reflect znajdź swój stary dysk twardy na liście dysków. Pod tym dyskiem kliknij Klonuj ten dysk. W kreatorze kliknij Wybierz dysk, na który chcesz sklonować i wybierz nowy dysk SSD — zanim przejdziesz dalej, dwukrotnie sprawdź nazwę modelu i jego rozmiar.

Skopiuj każdą partycję, łącznie z małymi partycjami systemowymi

Zaznacz opcję Kopiuj wybrane partycje z wybranymi wszystkimi partycjami lub przeciągnij każdą partycję na dysk SSD: małą partycję EFI System z przodu, partycję MSR Reserved, partycję Windows (C:) i partycję odzyskiwania.

Dwa miejsca, w których ludzie popełniają błąd, to pomijanie małych partycji systemowych i testowanie pierwszego rozruchu, gdy oba dyski są nadal podłączone. Te małe partycje z przodu tak naprawdę uruchamiają system Windows — zostaw jedną, a sklonowany dysk SSD nie uruchomi się, mimo że wszystkie pliki zostaną idealnie skopiowane.

Zakończ i uruchom klona

Kliknij podsumowanie kreatora, potwierdź miejsce docelowe po raz ostatni i kliknij Zakończ, aby rozpocząć. Reflect kopiuje teraz partycję dysku źródłowego po partycji na dysk SSD. Pozwól mu działać do końca — nie wyłączaj komputera, nie ciągnij za kabel ani nie zamykaj programu w trakcie klonowania. Kiedy zgłosi, że klonowanie jest ukończone, będziesz gotowy na chwilę prawdy: pierwsze uruchomienie.

Pierwsze uruchomienie z dysku SSD

Wyłącz komputer. Na potrzeby pierwszego testu odłącz stary dysk twardy (lub wyjmij go z laptopa), tak aby komputer miał dokładnie jeden dysk do rozruchu — przy podłączonych obu dyskach dwie identyczne instalacje systemu Windows mogą pomylić proces uruchamiania i nie dowiesz się niczego o tym, czy klon naprawdę działa. Jeśli komputer nie uruchamia się samodzielnie z dysku SSD, wejdź do konfiguracji BIOS/UEFI i umieść dysk SSD jako pierwszy w kolejności rozruchu.

Po załadowaniu systemu Windows powinieneś wylądować na własnym pulpicie — te same programy, te same pliki, te same ustawienia, tylko znacznie szybciej. Czysty rozruch z samego dysku SSD jest dowodem na to, że klon się powiódł.

Sprawdź TRIM i użyj ponownie starego dysku

TRIM utrzymuje szybkość dysku SSD w miarę upływu czasu, więc upewnij się, że system Windows jest włączony. Otwórz Wiersz Poleceń lub Terminal jako administrator i uruchom:

fsutil behavior query DisableDeleteNotify

Wynik, którego należy szukać, to DisableDeleteNotify = 0 — oznacza to, że TRIM jest włączony. (Wynik 1 oznaczałby, że jest wyłączony.)

Wreszcie stary dysk. Trzymaj go w nienaruszonym stanie przez kilka dni jako zabezpieczenie podczas normalnego korzystania z dysku SSD. Gdy już będziesz mieć pewność, podłącz go ponownie, sformatuj i używaj jako zwykłego dysku do przechowywania plików, kopii zapasowych i pobranych plików — klasyczne drugie życie sklonowanego dysku twardego.