1-minutowa konfiguracja FreeRADIUS na Ubuntu
Sama instalacja jest szybką częścią — około minuty poleceń. Ale świeżo zainstalowany FreeRADIUS nikogo nie uwierzytelnia: nie istnieje jeszcze żadne urządzenie klienckie ani żaden użytkownik. Ten przewodnik opisuje instalację, a następnie krótkie kroki końcowe, które czynią go prawdziwym serwerem logowania, i potwierdza wynik lokalnie, zanim jakiekolwiek urządzenie zostanie na niego skierowane.
📑Rozdziały
- Co robi RADIUS — strażnik odpowiedzialny za Wi-Fi, porty przełączników i logowanie do VPN
- Zainstaluj FreeRADIUS i narzędzia testowe freeradius-utils
- Sprawdź, czy usługa działa i nasłuchuje na UDP 1812
- Zarejestruj pierwszego klienta w pliku Clients.conf z jego wspólnym sekretem
- Dodaj pierwszego użytkownika w pliku użytkowników
- Sprawdź konfigurację i uruchom ponownie usługę
- Udowodnij to lokalnie za pomocą radtest — Access-Accept, Access-Reject lub cisza
- Skieruj prawdziwe urządzenie na serwer i zablokuj konfigurację testową
📋Omówienie i przewodnik krok po kroku
Zainstaluj FreeRADIUS i narzędzia testowe
RADIUS to cichy strażnik odpowiedzialny za logowanie do biurowej sieci Wi-Fi, porty przełącznika 802.1X i logowanie do VPN: urządzenie pyta serwer, a serwer odpowiada tak lub nie. FreeRADIUS na Ubuntu to standardowy darmowy sposób na uruchomienie tego strażnika. Dwa pakiety zawierają wszystko, czego używa ten przewodnik — sam serwer i pakiet narzędzi zawierający najlepsze narzędzie — a Ubuntu samodzielnie uruchamia usługę po instalacji.
__PEŁNY BLOK KODU0__Potwierdź, że usługa działa i słucha
Przed zmianą jakiejkolwiek konfiguracji upewnij się, że świeżo zainstalowany serwer działa i czeka na żądania. Usługa powinna zgłosić aktywność (działa), a sprawdzenie portu powinno pokazać UDP 1812 — czyli port uwierzytelniania. Księgowością zajmuje się jego partner, firma UDP 1813.
__PEŁNY BLOK KODU1__Dodaj klienta w kliencie.conf
Serwer RADIUS domyślnie nie ufa niczemu. W języku RADIUS „klientem” nie jest logujący się laptop lub telefon — jest to urządzenie sieciowe, które pyta serwer o decyzję: punkt dostępu przenoszący dane logowania do Wi-Fi, przełącznik obsługujący standard 802.1X lub brama VPN (zwana także NAS). To urządzenie musi być zarejestrowane przy użyciu adresu IP i wspólnego sekretu – hasła znanego obu stronom. Niezarejestrowane urządzenie nie zgłasza żadnych błędów ani odrzuceń: zgodnie z projektem jego pakiety są po cichu odrzucane.
Otwórz plik klientów i dodaj po jednym bloku na każde urządzenie na końcu pliku:
__PEŁNY BLOK KODU2__Dodaj użytkownika testowego w pliku użytkowników
Teraz daj serwerowi kogoś do uwierzytelnienia. Otwórz plik użytkowników i dodaj jedno konto testowe na górze pliku — FreeRADIUS czyta ten plik od góry do dołu i wygrywa pierwszy pasujący wpis, więc kolejność ma znaczenie.
__PEŁNY BLOK KODU3__Udowodnij, że to działa, korzystając z Radtest
Nigdy nie testuj nowego serwera RADIUS, wskazując na niego prawdziwych użytkowników. Narzędzie radtest (dostarczane w pakiecie freeradius-utils zainstalowanym w kroku 1) wysyła jedno fałszywe logowanie z samego serwera, korzystając z wbudowanego klienta localhost. Jego odpowiedź oddziela dwa pytania, które początkujący ciągle mylą: czy serwer działa i czy mój punkt dostępowy prawidłowo się z nim łączy? Radtest odpowiada na pierwsze pytanie bez użycia urządzenia sieciowego.
__PEŁNY BLOK KODU4__Zablokuj go, zanim użyją go prawdziwe urządzenia
Dopiero po pomyślnym zakończeniu testu lokalnego skonfiguruj prawdziwy punkt dostępu lub przełącznik: wprowadź adres IP serwera RADIUS (tego komputera z systemem Ubuntu), port 1812 i ten sam wspólny klucz tajny, który umieściłeś w bloku klienta w kroku 3 — a następnie spróbuj prawdziwego logowania. Jeśli w tym momencie coś się nie powiedzie, wina leży w ustawieniach urządzenia, ponieważ strona serwera została już sprawdzona.
sudo freeradius -X, aby zobaczyć, jak żądania przychodzą na żywo do terminala. Żądanie, które nigdy się nie pojawia, wskazuje adres IP klienta lub ścieżkę sieciową; żądanie, które pojawia się i kończy się niepowodzeniem, wskazuje na klucz tajny lub wpis użytkownika. Pamiętaj, że radtest sprawdza tylko serwer — WPA2 Enterprise WiFi dodaje na wierzch metody EAP i certyfikaty, które stanowią osobną warstwę.🏷️Topic Search Variables & Keywords
🎙️ Pełna transkrypcja — kliknij, aby rozwinąć
Przewodnik krok po kroku dotyczący rozwiązywania problemów i rozwiązania — Skonfiguruj serwer RADIUS TERAZ Przewodnik krok po kroku. Demonstracja na ekranie przeprowadzona przez Technical Anshu.
Zainstaluj FreeRADIUS na Ubuntu w około minutę, a następnie dokończ części, które uczynią go prawdziwym serwerem logowania: dodaj klienta w kliencie.conf, dodaj użytkownika i sprawdź to za pomocą radtest, zanim jakiekolwiek urządzenie z niego skorzysta.
(Transkrypcja dostępna na stronie źródłowej kończy się w tym miejscu — obejrzyj powyższy film, aby zapoznać się z pełną instrukcją).
❓ Często zadawane pytania
Czy korzystanie z tego samouczka jest w 100% bezpłatne?
Tak! Wszystkie przewodniki i metody zademonstrowane przez Technical Anshu korzystają z bezpłatnych, legalnych i edukacyjnych zasobów.
Czy początkujący mogą postępować zgodnie z tym przewodnikiem?
Absolutnie! Każdy krok jest pokazany na ekranie wraz ze szczegółowymi instrukcjami, dzięki czemu każdy może z łatwością go wykonać.
Gdzie mogę zadawać pytania, jeśli utknę?
Zostaw komentarz bezpośrednio pod filmem w YouTube, a nasza społeczność i techniczny Anshu Ci pomogą.
🚀 Obejrzyj cały samouczek na YouTube
🚀 Obejrzyj pełny samouczek wideo krok po kroku na YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=pEBThSAcf9w
Zasubskrybuj Technical Anshu, aby uzyskać pomoc techniczną, rozwiązywanie problemów z systemem Windows i zarządzanie serwerami.
▶️ Obejrzyj cały film