Nginx Proxy Manager Kurulumu - 2 Dakikalık Kurulum Kılavuzu

Başlamadan Önce İhtiyacınız Olanlar

Nginx Proxy Manager'ın (NPM) çalışabilmesi için üç şeyin mevcut olması gerekir. İlk olarak, Docker ve Docker Compose'un kurulu ve çalıştığı bir Linux sunucusu veya PC'si vardır - NPM normal bir program olarak değil, bir konteyner olarak çalışır. İkincisi, her hizmetin kendi alt alan adı olması nedeniyle DNS'sini düzenleyebileceğiniz bir alan adı. Üçüncüsü, yönlendiricinizin veya bulut güvenlik duvarınızın 80 ve 443 numaralı bağlantı noktalarını bu makineye iletebilmesi gerekir.

Alan Adınızın DNS'sini Önce Sunucuya Yönlendirin

NPM, trafiği ada göre yönlendirir ve Lets Encrypt, yalnızca makinenizi işaret ettiği kanıtlanan adlar için sertifikalar verir; bu nedenle, üzerinde herhangi bir şey oluşturmadan önce adın çözümlenmesi gerekir. Kayıt şirketinizde veya DNS ana makinenizde bir A kaydı ekleyin: Ad yalnızca alt alan kelimesidir (örneğin app) ve Değer ise sunucunuzun genel IP adresidir. Her hizmet kendi kaydını alır ve hepsi aynı IP'ye işaret edebilir; NPM, hizmetleri daha sonra adlarına göre ayırır. Test sırasında 300 saniye gibi kısa bir TTL ayarlayın, böylece hatalar saatler yerine dakikalar içinde kaybolur.

Devam etmeden önce bunu kanıtlayın: adın dış bir ağdan (örneğin, Wi-Fi kapalıyken telefonunuzdan) genel IP'nize çözümlendiğini kontrol edin. Bozuk DNS israflarına karşı sertifika istemek Let Encrypt denemelerine ve tekrarlanan hatalar sizi saatlerce hız sınırlamasına neden olabilir. Sıra önemlidir: Önce DNS, ikinci olarak proxy ana bilgisayarı, üçüncü olarak sertifika.

Klasörü ve Oluşturma Dosyasını Oluşturun

Sunucuda NPM için bir klasör oluşturun ve içindeki aşağıdaki dosyayı docker-compose.yml olarak kaydedin. Bu tek dosya kurulumun tamamını oluşturur. Resim adı resmi topluluk resmidir. 80 ve 443 numaralı bağlantı noktaları genel kapılardır, 81 numaralı bağlantı noktası yönetici panelidir ve iki birim tüm kurulumunuzun bulunduğu yerdir: ./data tüm proxy ana bilgisayarlarınızın bulunduğu veritabanını tutar ve ./letsencrypt sertifikalarınızı tutar. Bu iki klasörü kaybederseniz tüm kurulumu kaybedersiniz; işler çalışmaya başladığında bunları yedekleyin.

services:
  app:
    image: 'jc21/nginx-proxy-manager:latest'
    restart: unless-stopped
    ports:
      - '80:80'
      - '443:443'
      - '81:81'
    volumes:
      - ./data:/data
      - ./letsencrypt:/etc/letsencrypt

restart: sürece-stopped satırı, yeniden başlatmanın ardından NPM'yi otomatik olarak geri getirir.

Nginx Proxy Yöneticisini başlatın

Bu klasörün içinden start komutunu çalıştırın. Docker görüntüyü indirir ve konteyneri arka planda başlatır.

docker compose up -d

Çalıştığını kontrol edin:

docker ps

80, 443 ve 81 numaralı bağlantı noktalarında listelenen kapsayıcıyı görmelisiniz. Küçük bir sunucuda, veritabanı oluşturulurken ilk başlatma bir veya iki dakika sürer. Kapsayıcı yeniden başlamaya devam ederse günlükler bunun nedenini düz bir dille gösterir:

docker compose logs

Yeniden başlatma döngüsünün onda dokuzu, ana bilgisayardaki başka bir şey tarafından zaten kullanılan bir bağlantı noktasıdır; genellikle hala çalışan eski bir web sunucusudur.

İlk Giriş - Yönetici Hesabını Hemen Güvenceye Alın

Yönetici panelini kendi ağınızdaki bir tarayıcıda açın:

http://your-server-ip:81

Bunu ilk dakikada yapın. Derlemeye bağlı olarak, NPM sizden ya iyi bilinen ilk oturum açma yönetici ayrıntılarını kendi e-postanız ve güçlü bir parolayla değiştirmenizi ister ya da - varsayılan hesabı olmayan daha yeni derlemelerde - yönetici sayfasını açan ilk kişi yöneticiyi oluşturur. Her iki durumda da kural aynıdır: Başka bir şey oluşturmadan önce, kapsayıcı başlatıldığı anda kendi yönetici hesabınızı oluşturun ve gerçek bir posta kutusu (sertifika sorunlarını ele alan NPM e-postaları) kullanın.

İlk Proxy Sunucunuzu Oluşturun

NPM'de Ana Bilgisayarlar → Proxy Ana Bilgisayarlar → Proxy Ana Bilgisayar Ekle'yi açın ve formu tek cümle halinde doldurun - "bu ad o dahili hizmete gider":

Alan Adları: app.alanadiniz.com - 2. Adımdaki tam genel addır ve sunucunuza zaten çözümlenmesi gerekir.
Şema: Çoğu ev ve ofis uygulaması için http. Şema, ziyaretçilerin ne kullandığını değil, NPM ile dahili hizmet arasındaki bağlantıyı açıklar - NPM, kapıdaki genel şifrelemeyi gerçekleştirir. Yalnızca dahili uygulamanın kendisi HTTPS sunduğunda burada https'yi seçin.
İletilen Ana Bilgisayar Adı / IP: hizmetin dahili adresi, örneğin 192.168.1.50.
İleri Bağlantı Noktası: hizmetin gerçekte dinlediği bağlantı noktası; örneğin 8080 - 80 veya 443 değil; bunlar NPM'nin kapıları, hizmetin değil.

Yaygın Açıklardan Yararlanmaları Engelle'yi açın ve ardından Kaydet'i açın. Adı bir tarayıcıda açarak hemen test edin; ideal olarak Wi-Fi kapalıyken telefonunuzdan, böylece gerçek genel yolu test edersiniz.

Ücretsiz Lets Encrypt HTTPS Sertifikasını Alın

Bunu yalnızca Adım 6'daki düz ana bilgisayar zaten çalıştıktan sonra yapın - bozuk bir ana bilgisayardaki HTTPS, size sertifikası olan bozuk bir ana bilgisayar ve hatayı aramak için iki kat yer verir. Aynı proxy ana makinesini açın, SSL sekmesine gidin, SSL Sertifikası'nı Yeni bir SSL Sertifikası İste olarak ayarlayın, SSL'yi Zorla ve HTTP/2 Desteği'ni etkinleştirin, Lets Encrypt Hizmet Şartları'nı kabul edin ve Kaydet. Siteyi yeniden yükleyin - tarayıcı artık https'de asma kilidi göstermelidir.

Nasıl çalışır: Lets Encrypt, sunucunuzdan 80 numaralı bağlantı noktasında genel internet üzerinden tek seferlik bir belirteç (HTTP-01 mücadelesi) göstermesini isteyerek adı kontrol ettiğinizi kanıtlar. Bu nedenle, size işaret eden DNS ve ulaşılabilir bir bağlantı noktası 80 üzerinde pazarlık yapılamaz - ikisinden biri başarısız olursa istek başarısız olur ve hata kurulumdadır, asla Lets Encrypt'te değildir. SSL'yi Zorla her http ziyaretçisini otomatik olarak https'ye yönlendirir; o olmadan şifrelenmemiş kapı şifreli kapının yanında açık kalır.