یک درایو USB قابل بوت با Rufus & PowerISO ایجاد کنید - ابزارهای رایگان

آنچه قبل از شروع به آن نیاز دارید

شما به سه چیز نیاز دارید: یک فایل ISO یا Linux دانلود شده از منبع رسمی، یک درایو قلم USB 8 گیگابایتی یا بیشتر (16 گیگابایت راحت است، زیرا ISO ویندوز 11 بیش از 5 گیگابایت است)، و یکی از دو ابزار موجود در ویدیو. Rufus یک برنامه کوچک قابل حمل با چند مگابایت از rufus.ie است — بدون نصب اجرا می شود. PowerISO یک برنامه نصب شده از poweriso.com است. هر دو را فقط از سایت های رسمی آنها دانلود کنید، هرگز از یک صفحه "دانلود رایگان" تصادفی.

مسیر یک — روفوس، گام به گام

Rufus رایگان و منبع باز است و دقیق تر از این دو ابزار است. درایو USB را قبل از باز کردن Rufus وصل کنید، سپس آن را در منوی کشویی دستگاه تأیید کنید — بررسی کنید که ظرفیت با درایو قلم شما مطابقت دارد. روی انتخاب کلیک کنید و فایل ISO خود را انتخاب کنید. (هنوز ISO وجود ندارد؟ فلش کوچک کنار SELECT گزینه دانلود را ارائه می دهد که ISOهای رسمی ویندوز را از سرورهای خود مایکروسافت واکشی می کند.)

گزینه تصویر را در نصب استاندارد ویندوز برای USB نصب‌کننده معمولی بگذارید. طرح پارتیشن را برای رایانه‌ای که روی آن نصب می‌کنید تنظیم کنید: GPT برای دستگاه‌های مدرن UEFI، MBR فقط برای دستگاه‌های قدیمی فقط با BIOS — این تنظیمی است که بیشتر تصمیم می‌گیرد که آیا USB اصلاً بوت شود یا خیر. سیستم فایل و اندازه کلاستر را روی پیش‌فرض‌های انتخابی Rufus بگذارید، سپس روی START کلیک کنید و هشدار پاک کردن را بپذیرید. منتظر نوار سبز رنگ READY باشید - درایو را زود بیرون نکشید، زیرا نوشتن قطع شده یک USB تولید می کند که به نظر تمام شده است و در اواسط نصب با مشکل مواجه می شود.

مسیر دوم — PowerISO، گام به گام

PowerISO به عنوان یک برنامه تصویر دیسک همه‌کاره شناخته می‌شود - این برنامه ایجاد، ویرایش، تبدیل، نصب و رایت فایل‌های ISO، BIN، NRG و فایل‌های DAA خود را می‌کند. ساخت USB قابل بوت یکی از ابزارهای آن است و عمداً ساده است: سؤالات بسیار کمتری نسبت به Rufus می‌پرسد. PowerISO را از سایت رسمی poweriso.com نصب کنید و آن را به‌عنوان سرپرست راه‌اندازی کنید — نوشتن پارتیشن‌های راه‌اندازی به حقوق بالایی نیاز دارد.

منوی ابزار را باز کنید و ایجاد درایو USB قابل راه‌انداز را انتخاب کنید. درایو USB خود را در منوی کشویی مقصد انتخاب کنید — دوباره ظرفیت را بررسی کنید تا دستگاه اشتباهی را پاک نکنید. فایل تصویر ISO را به عنوان منبع انتخاب کنید، روی شروع کلیک کنید و اخطار را تأیید کنید که همه داده‌های درایو از بین می‌رود. قبل از برداشتن درایو منتظر پیام تکمیل باشید. توجه داشته باشید که چه چیزی کم است: بدون انتخاب طرح پارتیشن، بدون انتخاب سیستم فایل - PowerISO خودش تصمیم می گیرد. این برای یک کار ساده راحت است و زمانی را محدود می کند که یک رایانه خاص از بوت شدن خودداری کند، دقیقاً جایی که کنترل های Rufus حفظ می شوند.

تفاوت صادقانه بین دو ابزار

عنوان ویدیو هر دوی آنها را ابزارهای رایگان می‌نامد و این به یک اصلاح به زبان ساده نیاز دارد. Rufus واقعاً رایگان است — منبع باز، بدون مجوز، بدون محدودیت، بدون صفحه نمایش ناگوار. PowerISO یک نرم افزار اشتراکی است. آزمایشی ثبت نشده آن هنگام شروع، یادآوری ثبت نام را نشان می دهد و نمی تواند فایل های تصویری بزرگتر از 300 مگابایت ایجاد یا ویرایش کند. سازنده بیان می کند که همه عملکردهای دیگر، از جمله رایتر USB قابل بوت، یکسان کار می کنند. بنابراین آزمایش کافی برای پیروی از این راهنما است - اما اگر PowerISO روی رایانه شخصی شما بماند، نرم افزار پولی است و کار صادقانه این است که آن را ثبت کنید. قیمت ها تغییر می کند، بنابراین به جای اعتماد به هر شماره چاپ شده در جای دیگر، سایت رسمی را بررسی کنید.

از USB تمام شده بوت شود

USB سوخته هیچ کاری انجام نمی دهد تا زمانی که به رایانه گفته شود از آن شروع به کار کند. رایانه شخصی مورد نظر را مجدداً راه اندازی کنید و منوی بوت یکباره آن را باز کنید — معمولاً F12، F9، Esc یا F8 را معمولاً اولین صفحه شروع را نامگذاری می‌کند.. ورودی را انتخاب کنید که با UEFI: و سپس نام درایو خود شروع می شود. اگر صفحه نشان می‌دهد هر کلیدی را برای بوت کردن از USB فشار دهید، یک کلید را در عرض چند ثانیه فشار دهید — در غیر این صورت رایانه شخصی به سادگی ویندوز قدیمی خود را بوت می‌کند و فکر می‌کنید که USB در زمانی که هرگز امتحان نشده بود شکست خورده است.

قبل از اینکه واقعاً به آن احتیاج داشته باشید USB را تست کنید

اجازه ندهید روز تعمیر یا نصب جدید اولین باری باشد که این USB بوت می شود. یک بار آن را بوت کنید - در همان رایانه شخصی یا هر دستگاه یدکی - و تأیید کنید که نصب ویندوز واقعاً شروع می شود. یک درایو قلم فرسوده یا نوشتن قطع شده می‌تواند USBی تولید کند که در Explorer به نظر تمام شده است و هنوز در نیمه راه نصب از کار می‌افتد، و فهمیدن آن در طول آزمایش به جای یک بعدازظهر خراب، دو دقیقه هزینه دارد.