IP، DNS، Gateway و Subnet Mask 😳 در نهایت به سادگی توضیح داده شد

تصویر بزرگ - چهار تنظیماتی که هر دستگاه نیاز دارد

هر تلفن، رایانه شخصی و چاپگری که به شبکه می‌پیوندد، قبل از اینکه بتواند با هر چیزی صحبت کند، به چهار اطلاعات نیاز دارد: آدرس IP خود، ماسک زیر شبکه، درگاه پیش‌فرض و یک سرور DNS. مانند یک خانه در یک شهر فکر کنید: آدرس IP شماره خانه شما است، ماسک زیر شبکه به شما می گوید کدام خانه ها در خیابان شما هستند، دروازه دروازه ای است در انتهای خیابان که به بقیه شهر منتهی می شود، و DNS دفترچه تلفنی است که یک آدرس را زمانی پیدا می کند که فقط نامی را بدانید. در اکثر شبکه‌های خانگی و اداری، روتر شما هر چهار مورد را به‌طور خودکار از طریق DHCP در اختیار شما قرار می‌دهد – اما وقتی اینترنت از کار می‌افتد، این چهار مقدار دقیقاً همان چیزی است که بررسی می‌کنید.

آدرس IP - آدرس خود دستگاه شما

آدرس IP شماره منحصربه‌فردی است که یک دستگاه را در شبکه شناسایی می‌کند، بنابراین داده‌ها می‌دانند کجا باید بروند و پاسخ‌ها کجا برمی‌گردند. این به صورت چهار عدد نوشته شده است که با نقطه از هم جدا شده اند، مانند 192.168.1.25 در مثال ویدیو - این آدرس یک رایانه شخصی در یک شبکه خانگی است. آدرس‌هایی که با 192.168 شروع می‌شوند. آدرس‌های خصوصی هستند: آنها فقط در داخل شبکه شما کار می‌کنند و هر دستگاهی در خانه شما باید یک دستگاه متفاوت داشته باشد. روتر همچنین دارای یک آدرس IP عمومی است که توسط ارائه دهنده اینترنت شما داده شده است، و این همان آدرسی است که کل خانه هنگام صحبت با اینترنت به اشتراک می گذارد.

ماسک زیر شبکه - چه کسی محلی است، چه کسی نیست

ماسک زیرشبکه شبیه شماره IP دیگری است - 255.255.255.0 در مثال - و یک کار دارد: آدرس IP را به بخش شبکه و بخش دستگاه تقسیم می‌کند. با 255.255.255.0، سه شماره اول نام شبکه و آخرین شماره دستگاه را نامگذاری می کند. بنابراین 192.168.1.25 و 192.168.1.40 در یک شبکه هستند — آنها می توانند مستقیماً صحبت کنند. اما 192.168.2.10 یک شبکه متفاوت است و ترافیک برای آن باید از طریق دروازه خارج شود. این ماسک (همچنین /24 نوشته شده است) تا 254 آدرس دستگاه قابل استفاده را در آن شبکه امکان پذیر می کند که برای یک خانه یا دفتر کوچک کافی است.

دروازه پیش فرض - درب اینترنت

دروازه پیش فرض آدرس روتر شما است — 192.168.1.1 در مثال. رایانه شما از ماسک زیر شبکه برای تصمیم گیری استفاده می کند: اگر مقصد در شبکه شخصی من است، آن را مستقیماً ارسال کنید. اگر جای دیگری است، آن را به دروازه تحویل دهید و اجازه دهید روتر آن را ارسال کند. هر وب‌سایت، به‌روزرسانی و سرویس ابری «در هر جای دیگری» زندگی می‌کند، بنابراین تقریباً تمام ترافیک شما از این یک آدرس عبور می‌کند. به همین دلیل است که یک دروازه اشتباه یا گم شده این علامت کلاسیک را نشان می دهد: می توانید به چاپگر و پوشه های مشترک در شبکه خود دسترسی پیدا کنید، اما هیچ وب سایتی باز نمی شود.

DNS - نام هایی که به اعداد تبدیل شده اند

کامپیوترها از نظر تعداد به یکدیگر می رسند، اما مردم نام ها را به خاطر می آورند. DNS (سیستم نام دامنه) دفترچه تلفن اینترنت است: وقتی نامی مانند google.com را تایپ می کنید، رایانه شما ابتدا از سرور DNS می پرسد "چه شماره ای متعلق به این نام است؟"، یک آدرس IP عمومی - یک آدرس 142.250.x.x در مثال ویدئو - دریافت می کند و تنها پس از آن وصل می شود. سرور DNS شما معمولاً روتر یا سرور ارائه دهنده اینترنت شما است که همراه با سه تنظیمات دیگر به شما تحویل داده می شود. اگر DNS از کار بیفتد در حالی که همه چیز خوب است، وب‌سایت‌ها با نام باز نمی‌شوند، حتی اگر خود اتصال اینترنت فعال باشد - دفترچه تلفن خراب است، نه جاده.

چگونه هر چهار با هم کار می کنند

اکنون هر چهار نفر را در دو ثانیه پس از فشار دادن Enter در یک وب سایت، تماشا کنید. رایانه شما (192.168.1.25) از DNS شماره سایت را می‌پرسد و IP عمومی آن را دریافت می‌کند. subnet mask (255.255.255.0) به رایانه شما می گوید که این IP عمومی در شبکه محلی نیست. بنابراین درخواست به دروازه پیش فرض (192.168.1.1)، روتر می رود، که آن را به اینترنت ارسال می کند و پاسخ را به آدرس IP شما برمی گرداند. هر یک از این چهار مورد را حذف کنید و زنجیره قطع می‌شود: بدون IP به معنای عدم شناسایی، بدون ماسک به معنای عدم تصمیم محلی یا راه دور، بدون دروازه به معنای عدم خروج و بدون DNS به معنای عدم جستجوی نام است. این کل درس ویدیو است - چهار مقدار کوچک، یک سیستم کامل.

تنظیمات خود را با ipconfig بخوانید

لازم نیست هیچ یک از اینها را حدس بزنید - ویندوز هر چهار مقدار را در رایانه شخصی شما به شما نشان می دهد. Command Prompt را باز کنید و دستوری را که ویدیو استفاده می کند اجرا کنید:

ipconfig /all

در خروجی آداپتور فعال خود، به دنبال چهار خط بگردید - این مقادیر نمونه استفاده شده در ویدیو هستند:

IPv4 Address . . . . . . . . . . . : 192.168.1.25
Subnet Mask  . . . . . . . . . . . : 255.255.255.0
Default Gateway  . . . . . . . . . : 192.168.1.1
DNS Servers  . . . . . . . . . . . : 192.168.1.1

آنها را به روشی که ویدیو آموزش می دهد بخوانید: این آدرس من است، آن مرز شبکه من است، این درب من به اینترنت است، و آن دفترچه تلفن من است. به محض اینکه این چهار خط معنی پیدا کرد، اکثر مشکلات "اینترنت کار نمی کند" راز نیست.