Utwórz rozruchowy dysk USB za pomocą Rufus i PowerISO – bezpłatne narzędzia

Czego potrzebujesz przed rozpoczęciem

Potrzebujesz trzech rzeczy: pliku ISO systemu Windows lub Linux pobranego z oficjalnego źródła, pendrive'a USB o pojemności 8 GB lub więcej (wystarczy 16 GB, ponieważ ISO systemu Windows 11 przekracza 5 GB) i jedno z dwóch narzędzi przedstawionych w filmie. Rufus to mały, przenośny program o wielkości kilku megabajtów, pochodzący z witryny rufus.ie — działa bez instalacji. PowerISO to program instalowany ze strony poweriso.com. Pobieraj oba tylko z oficjalnych witryn, nigdy z przypadkowej strony „bezpłatnego pobrania”.

Trasa pierwsza — Rufus, krok po kroku

Rufus jest bezpłatnym narzędziem typu open source i jest bardziej precyzyjnym z tych dwóch narzędzi. Podłącz dysk USB przed otwarciem Rufusa, a następnie potwierdź go w menu rozwijanym Urządzenie — sprawdź, czy pojemność odpowiada Twojemu pendrive'owi. Kliknij WYBIERZ i wybierz plik ISO. (Nie masz jeszcze obrazu ISO? Mała strzałka obok SELECT oferuje opcję Pobierz, która pobiera oficjalne obrazy ISO systemu Windows z serwerów Microsoftu.)

Pozostaw opcję obrazu w standardowej instalacji systemu Windows dla zwykłego instalatora USB. Ustaw Schemat partycji dla komputera, na którym będziesz instalować: GPT dla nowoczesnych maszyn z UEFI, MBR tylko dla starych maszyn z tylko BIOSem — to ustawienie w większości decyduje o tym, czy USB w ogóle się uruchomi. Pozostaw system plików i rozmiar klastra na domyślnych ustawieniach Rufusa, a następnie kliknij START i zaakceptuj ostrzeżenie o usunięciu. Poczekaj, aż wyświetli się zielony pasek GOTOWE — nie wyciągaj dysku wcześniej, ponieważ przerwany zapis powoduje, że pamięć USB wygląda na skończoną i kończy się niepowodzeniem w trakcie instalacji.

Ścieżka druga — PowerISO, krok po kroku

PowerISO jest najbardziej znany jako kompleksowy program do tworzenia obrazów dysków — tworzy, edytuje, konwertuje, montuje i nagrywa pliki ISO, BIN, NRG i własne pliki DAA. Tworzenie bootowalnego USB jest jednym z jego narzędzi i jest celowo proste: zadaje znacznie mniej pytań niż Rufus. Zainstaluj PowerISO z oficjalnej strony poweriso.com i uruchom go jako administrator — zapisywanie partycji rozruchowych wymaga podwyższonych uprawnień.

Otwórz menu Narzędzia i wybierz opcję Utwórz rozruchowy dysk USB. Wybierz dysk USB z listy rozwijanej miejsca docelowego — ponownie sprawdź pojemność, aby nie skasować niewłaściwego urządzenia. Jako źródło wybierz plik obrazu ISO, kliknij Start i potwierdź ostrzeżenie, że wszystkie dane na dysku zostaną zniszczone. Przed wyjęciem dysku poczekaj na komunikat o zakończeniu. Zwróć uwagę na to, czego brakuje: brak wyboru schematu partycji, brak wyboru systemu plików — PowerISO decyduje o tym samodzielnie. Jest to wygodne w przypadku prostych zadań i ogranicza sytuację, gdy konkretny komputer odmawia uruchomienia, czyli dokładnie w tym miejscu elementy sterujące Rufusa zarabiają na życie.

Szczera różnica między tymi dwoma narzędziami

Tytuł filmu nazywa oba narzędzia darmowymi narzędziami, co wymaga prostego sprostowania. Rufus jest naprawdę darmowy — open source, bez licencji, bez ograniczeń, bez ekranów nag. PowerISO jest oprogramowaniem shareware. W jego niezarejestrowanej wersji próbnej po uruchomieniu pojawia się przypomnienie o rejestracji i nie można tworzyć ani edytować plików obrazów większych niż 300 MB; producent twierdzi, że wszystkie inne funkcje, w tym bootowalna nagrywarka USB, działają tak samo. Zatem wersja próbna wystarczy, aby postępować zgodnie z tym przewodnikiem — ale jeśli PowerISO pozostanie na twoim komputerze, jest to oprogramowanie płatne i uczciwą rzeczą jest jego zarejestrowanie. Ceny się zmieniają, więc sprawdź oficjalną stronę, zamiast ufać numerom wydrukowanym gdzie indziej.

Uruchom z gotowego USB

Nagrany USB nie robi nic, dopóki komputer nie otrzyma polecenia, aby z niego zaczął. Uruchom ponownie komputer docelowy i otwórz jego menu jednorazowego rozruchu — zwykle F12, F9, Esc lub F8, a pierwszy ekran startowy zwykle zawiera nazwę klucza. Wybierz wpis rozpoczynający się od UEFI:, po którym następuje nazwa dysku. Jeśli na ekranie pojawi się komunikat Naciśnij dowolny klawisz, aby uruchomić komputer z USB, naciśnij klawisz w ciągu kilku sekund — w przeciwnym razie komputer po prostu uruchomi stary system Windows i pomyślisz, że USB uległo awarii, chociaż nigdy go nie próbowano.

Przetestuj USB, zanim naprawdę będziesz go potrzebować

Nie pozwól, aby dzień naprawy lub nowej instalacji był pierwszym uruchomieniem tego USB. Uruchom go raz — na tym samym komputerze lub dowolnej maszynie zapasowej — i potwierdź, że Instalator systemu Windows rzeczywiście się uruchomi. Zużyty pendrive lub przerwany zapis mogą sprawić, że pamięć USB będzie wyglądać na skończoną w Eksploratorze, ale nadal nie powiedzie się w połowie instalacji, a wykrycie tego podczas testu będzie kosztować dwie minuty zamiast zepsutego popołudnia.