IP, DNS, brama i maska podsieci 😳 Nareszcie wyjaśnione w prosty sposób

Ogólny obraz — cztery ustawienia, których potrzebuje każde urządzenie

Każdy telefon, komputer stacjonarny i drukarka podłączane do sieci potrzebuje czterech informacji, zanim będzie mógł z czymkolwiek rozmawiać: własny adres IP, maska podsieci, brama domyślna i serwer DNS. Pomyśl o tym jak o domu w mieście: adres IP to numer Twojego domu, maska ​​podsieci informuje Cię, które domy znajdują się na Twojej ulicy, brama to brama na końcu ulicy prowadzącej do reszty miasta, a DNS to książka telefoniczna, która znajduje adres, gdy znasz tylko nazwę. W większości sieci domowych i biurowych router automatycznie przekazuje wszystkie cztery wartości za pośrednictwem DHCP — ale gdy Internet przestaje działać, sprawdzasz dokładnie te cztery wartości.

Adres IP — własny adres Twojego urządzenia

Adres IP to unikalny numer identyfikujący jedno urządzenie w sieci, dzięki czemu dane wiedzą, dokąd trafiają i dokąd przychodzą odpowiedzi. Jest on zapisany w postaci czterech liczb oddzielonych kropkami, np. 192.168.1.25 w przykładzie wideo — jest to adres jednego komputera w sieci domowej. Adresy zaczynające się od 192.168. są adresami prywatnymi: działają tylko w Twojej sieci, a każde urządzenie w Twoim domu musi mieć inny. Router przechowuje także jeden publiczny adres IP nadany przez dostawcę Internetu i jest to jedyny adres, z którego korzysta cały dom podczas komunikacji z Internetem.

Maska podsieci — kto jest lokalny, a kto nie

Maska podsieci wygląda jak inny numer IP — w przykładzie 255.255.255.0 — i ma jedno zadanie: dzieli adres IP na część sieciową i część urządzenia. W przypadku adresu 255.255.255.0 pierwsze trzy cyfry określają sieć, a ostatnia liczba określa urządzenie. Zatem adresy 192.168.1.25 i 192.168.1.40 znajdują się w tej samej sieci — mogą rozmawiać bezpośrednio. Ale 192.168.2.10 to inna sieć i ruch dla niej musi opuszczać bramę. Ta maska ​​(również z zapisem /24) umożliwia utworzenie do 254 użytecznych adresów urządzeń w tej jednej sieci, co w zupełności wystarczy w domu lub małym biurze.

Brama domyślna — drzwi do Internetu

Bramą domyślną jest adres routera — w przykładzie 192.168.1.1. Twój komputer używa maski podsieci, aby zdecydować: jeśli miejsce docelowe znajduje się w mojej własnej sieci, wyślij je bezpośrednio; jeśli jest gdziekolwiek indziej, przekaż go bramie i pozwól routerowi przekazać go dalej. Każda witryna internetowa, aktualizacja i usługa w chmurze znajdują się „gdziekolwiek indziej”, więc prawie cały ruch przechodzi przez ten jeden adres. Dlatego zła lub brakująca brama daje klasyczny objaw: możesz uzyskać dostęp do drukarki i folderów udostępnionych we własnej sieci, ale nie otwiera się żadna witryna internetowa.

DNS — nazwy zamienione na liczby

Komputery komunikują się między sobą numerami, ale ludzie pamiętają nazwy. DNS (Domain Name System) to internetowa książka telefoniczna: po wpisaniu nazwy takiej jak google.com komputer najpierw pyta serwer DNS „Jaki numer należy do tej nazwy?”, pobiera publiczny adres IP — w przykładzie filmu 142.250.xx — i dopiero wtedy się łączy. Serwerem DNS jest zazwyczaj router lub serwer dostawcy Internetu, przekazywany wraz z trzema pozostałymi ustawieniami. Jeśli DNS zawiedzie, a wszystko inne będzie w porządku, strony internetowe przestaną otwierać się według nazwy, mimo że samo połączenie internetowe działa – uszkodzona jest książka telefoniczna, a nie droga.

Jak cała czwórka współpracuje

Teraz przyjrzyj się, jak cała czwórka wykonuje swoją pracę w ciągu dwóch sekund od naciśnięcia klawisza Enter na stronie internetowej. Twój komputer (192.168.1.25) pyta DNS o numer witryny i otrzymuje jej publiczny adres IP. Maska podsieci (255.255.255.0) informuje Twój komputer, że ten publiczny adres IP nie znajduje się w sieci lokalnej. Zatem żądanie trafia do bramy domyślnej (192.168.1.1), routera, który przekazuje je do Internetu, a odpowiedź przesyła z powrotem na Twój adres IP. Usuń którykolwiek z czterech, a łańcuch zostanie przerwany: brak adresu IP oznacza brak tożsamości, brak maski oznacza brak decyzji lokalnej lub zdalnej, brak bramy oznacza brak wyjścia, a brak DNS oznacza brak wyszukiwania nazw. Oto cała lekcja zawarta w filmie — cztery małe wartości, jeden kompletny system.

Przeczytaj własne ustawienia za pomocą ipconfig

Nie musisz zgadywać niczego — system Windows wyświetli wszystkie cztery wartości na Twoim komputerze. Otwórz wiersz poleceń i uruchom polecenie, którego używa wideo:

ipconfig /all

Na wyjściu aktywnego adaptera poszukaj czterech linii — są to przykładowe wartości użyte w filmie:

IPv4 Address . . . . . . . . . . . : 192.168.1.25
Subnet Mask  . . . . . . . . . . . : 255.255.255.0
Default Gateway  . . . . . . . . . : 192.168.1.1
DNS Servers  . . . . . . . . . . . : 192.168.1.1

Przeczytaj je w sposób, w jaki uczy wideo: to jest mój adres, to jest moja granica sieci, to są moje drzwi do Internetu i to jest moja książka telefoniczna. Kiedy te cztery linijki nabiorą sensu, większość problemów związanych z „niedziałającym Internetem” przestanie być tajemnicą.