IP, DNS, เกตเวย์ & ซับเน็ตมาสก์ 😳 ในที่สุดก็อธิบายได้ง่ายๆ

ภาพใหญ่ — การตั้งค่าสี่แบบที่ทุกอุปกรณ์ต้องการ

โทรศัพท์ พีซี และเครื่องพิมพ์ทุกเครื่องที่เข้าร่วมเครือข่ายต้องมีข้อมูลสี่ชิ้นก่อนจึงจะสามารถสื่อสารกับอะไรก็ได้: ที่อยู่ IP ของตัวเอง ซับเน็ตมาสก์ เกตเวย์เริ่มต้น และ เซิร์ฟเวอร์ DNS ลองนึกถึงบ้านในเมือง: ที่อยู่ IP คือหมายเลขบ้านของคุณ ซับเน็ตมาสก์จะบอกคุณว่าบ้านไหนอยู่บนถนนของคุณ เกตเวย์คือประตูที่อยู่สุดถนนที่นำไปสู่ส่วนอื่นๆ ของเมือง และ DNS คือสมุดโทรศัพท์ที่จะค้นหาที่อยู่เมื่อคุณรู้เพียงชื่อเท่านั้น ในเครือข่ายภายในบ้านและสำนักงานส่วนใหญ่เราเตอร์ของคุณจะแจกทั้งสี่โดยอัตโนมัติผ่าน DHCP แต่เมื่ออินเทอร์เน็ตหยุดทำงาน ค่าทั้งสี่นี้จะตรงกับที่คุณตรวจสอบ

ที่อยู่ IP — ที่อยู่ของอุปกรณ์ของคุณ

ที่อยู่ IP คือหมายเลขเฉพาะที่ระบุอุปกรณ์หนึ่งเครื่องบนเครือข่าย ดังนั้นข้อมูลจึงรู้ว่าจะไปที่ไหนและตอบกลับกลับมาที่ใด มันเขียนเป็นตัวเลขสี่ตัวคั่นด้วยจุด เช่น 192.168.1.25 ในตัวอย่างของวิดีโอ นั่นคือที่อยู่ของพีซีเครื่องหนึ่งบนเครือข่ายในบ้าน ที่อยู่ที่ขึ้นต้นด้วย 192.168 เป็นที่อยู่ ส่วนตัว ซึ่งใช้งานได้ภายในเครือข่ายของคุณเองเท่านั้น และอุปกรณ์ทุกเครื่องในบ้านของคุณจะต้องมีที่อยู่ที่แตกต่างกัน เราเตอร์ยังมีที่อยู่ IP สาธารณะ หนึ่งรายการที่ได้รับจากผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตของคุณ และนั่นคือที่อยู่เดียวที่ทั้งบ้านแชร์เมื่อพูดคุยกับอินเทอร์เน็ต

Subnet Mask — ใครเป็นคนในพื้นที่ ใครไม่ใช่

ซับเน็ตมาสก์ดูเหมือนหมายเลข IP อื่น — 255.255.255.0 ในตัวอย่าง — และมีงานเดียว: แบ่งที่อยู่ IP ออกเป็น ส่วนเครือข่าย และ ส่วนอุปกรณ์ ด้วย 255.255.255.0 ตัวเลขสามตัวแรกจะตั้งชื่อเครือข่าย และหมายเลขสุดท้ายจะตั้งชื่ออุปกรณ์ ดังนั้น 192.168.1.25 และ 192.168.1.40 จึงอยู่ในเครือข่ายเดียวกัน ซึ่งสามารถพูดคุยได้โดยตรง แต่ 192.168.2.10 เป็นเครือข่ายอื่น และการรับส่งข้อมูลจะต้องออกผ่านเกตเวย์ มาสก์นี้ (หรือเขียนว่า /24) อนุญาตให้มีที่อยู่อุปกรณ์ที่ใช้งานได้มากถึง 254 ที่อยู่บนเครือข่ายนั้น ซึ่งเพียงพอสำหรับบ้านหรือสำนักงานขนาดเล็ก

เกตเวย์เริ่มต้น — ประตูสู่อินเทอร์เน็ต

เกตเวย์เริ่มต้นคือที่อยู่ของเราเตอร์ของคุณ — 192.168.1.1 ในตัวอย่าง พีซีของคุณใช้ซับเน็ตมาสก์ในการตัดสินใจ: หากปลายทางอยู่ในเครือข่ายของฉันเอง ให้ส่งโดยตรง ถ้าอยู่ที่อื่น ให้ส่งไปที่เกตเวย์แล้วปล่อยให้เราเตอร์ส่งต่อ ทุกเว็บไซต์ การอัปเดต และบริการคลาวด์ใช้งานได้ "ที่อื่น" ดังนั้นการรับส่งข้อมูลเกือบทั้งหมดของคุณจึงผ่านที่อยู่นี้เพียงแห่งเดียว นั่นคือสาเหตุที่เกตเวย์ที่ไม่ถูกต้องหรือหายไปทำให้เกิดอาการแบบคลาสสิก: คุณสามารถเข้าถึงเครื่องพิมพ์และโฟลเดอร์ที่แชร์บนเครือข่ายของคุณเอง แต่ไม่มีเว็บไซต์ใดเปิดขึ้น

DNS — ชื่อกลายเป็นตัวเลข

คอมพิวเตอร์เข้าถึงกันด้วยตัวเลข แต่ผู้คนจำชื่อได้ DNS (Domain Name System) คือสมุดโทรศัพท์ของอินเทอร์เน็ต เมื่อคุณพิมพ์ชื่อเช่น google.com พีซีของคุณจะถามเซิร์ฟเวอร์ DNS ก่อนว่า "ชื่อนี้เป็นหมายเลขอะไร" จากนั้นรับที่อยู่ IP สาธารณะกลับคืนมา — ที่อยู่ 142.250.x.x ในตัวอย่างของวิดีโอ — จากนั้นจึงเชื่อมต่อเท่านั้น โดยปกติเซิร์ฟเวอร์ DNS ของคุณคือเราเตอร์หรือเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตของคุณ ซึ่งจะส่งถึงคุณพร้อมกับการตั้งค่าอื่นๆ อีกสามรายการ หาก DNS ล้มเหลวในขณะที่ทุกอย่างปกติดี เว็บไซต์จะหยุดเปิดตามชื่อ แม้ว่าการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตจะยังใช้งานได้ — สมุดโทรศัพท์เสีย ไม่ใช่ถนน

ทั้งสี่ทำงานร่วมกันอย่างไร

ตอนนี้ดูทั้งสี่ทำงานภายในสองวินาทีหลังจากที่คุณกด Enter บนเว็บไซต์ พีซีของคุณ (192.168.1.25) ขอหมายเลขของเว็บไซต์จาก DNS และรับ IP สาธารณะ ซับเน็ตมาสก์ (255.255.255.0) จะบอกพีซีของคุณว่า IP สาธารณะนี้ไม่ได้อยู่ในเครือข่ายท้องถิ่น ดังนั้นคำขอจะส่งไปที่ เกตเวย์เริ่มต้น (192.168.1.1) ซึ่งเป็นเราเตอร์ ซึ่งจะส่งต่อไปยังอินเทอร์เน็ต และนำการตอบกลับกลับไปยัง ที่อยู่ IP ของคุณ ลบหนึ่งในสี่และการแบ่งลูกโซ่: ไม่มี IP หมายถึงไม่มีข้อมูลประจำตัว การไม่มีมาสก์หมายถึงไม่มีการตัดสินใจในพื้นที่หรือระยะไกล ไม่มีเกตเวย์หมายถึงไม่มีทางออก และไม่มี DNS หมายถึงไม่มีการค้นหาชื่อ นั่นคือบทเรียนทั้งหมดของวิดีโอ — ค่าเล็กๆ สี่ค่า หนึ่งระบบที่สมบูรณ์

อ่านการตั้งค่าของคุณเองด้วย ipconfig

คุณไม่จำเป็นต้องคาดเดาใดๆ ทั้งสิ้น Windows จะแสดงค่าทั้งสี่ค่าบนพีซีของคุณเอง เปิด Command Prompt แล้วรันคำสั่งที่วิดีโอใช้:

ipconfig /all

ในเอาต์พุตสำหรับอะแดปเตอร์ที่ใช้งานอยู่ ให้มองหาเส้นสี่เส้น ซึ่งเป็นค่าตัวอย่างที่ใช้ในวิดีโอ:

IPv4 Address . . . . . . . . . . . : 192.168.1.25
Subnet Mask  . . . . . . . . . . . : 255.255.255.0
Default Gateway  . . . . . . . . . : 192.168.1.1
DNS Servers  . . . . . . . . . . . : 192.168.1.1

อ่านวิธีที่วิดีโอสอนให้พวกเขาฟัง นั่นคือที่อยู่ของฉัน นั่นคือขอบเขตเครือข่ายของฉัน นั่นคือประตูสู่อินเทอร์เน็ตของฉัน และนั่นคือสมุดโทรศัพท์ของฉัน เมื่อสี่บรรทัดนี้สมเหตุสมผลแล้ว ปัญหา "อินเทอร์เน็ตใช้งานไม่ได้" ส่วนใหญ่ก็จะกลายเป็นปริศนาอีกต่อไป