Zainstaluj VMware ESXi na niestandardowych komputerach PC — przewodnik krok po kroku

Sprawdź jeden — karta sieciowa ESXi faktycznie obsługuje

ESXi zawiera natywne sterowniki tylko dla stałego zestawu sprzętu klasy korporacyjnej — serwerów Intel i wielu kart sieciowych Intel do komputerów stacjonarnych, kart Broadcom NetXtreme i podobnych. Realtek, układ większości budżetowych i gamingowych płyt głównych, nie ma w ogóle natywnego sterownika. Przede wszystkim znajdź dokładny model karty sieciowej w Menedżerze urządzeń systemu Windows lub na stronie specyfikacji płyty głównej. Obsługiwany układ Intel oznacza, że ​​jesteś w biznesie. Układ Realtek oznacza, że ​​powinieneś zaplanować dodanie karty sieciowej PCIe Intel (karta klasy i210 lub i350 jest ulubioną kartą). Jeśli instalator zatrzyma się później i wyświetli komunikat „Nie wykryto żadnych kart sieciowych”, przyczyną jest ta kontrola — karta nie jest uszkodzona, po prostu w ESXi nie ma do niej sterownika.

Kwestia druga — ustawienia wirtualizacji procesora i systemu BIOS

Uruchom BIOS lub konfigurację UEFI i włącz Intel VT-x (lub tryb AMD-V / SVM na płycie Ryzen) oraz VT-d lub IOMMU, jeśli kiedykolwiek będziesz chciał przekazać urządzenie do maszyny wirtualnej. Procesor również musi być częścią 64-bitową, co w praktyce oznacza cokolwiek z mniej więcej ostatniej dekady. Podczas instalacji niektóre starsze i niektóre bardzo nowe procesory wyświetlają ostrzeżenie, że procesor może nie być obsługiwany w przyszłej wersji — jest to uwaga dotycząca planu wsparcia VMware, a nie awarii, po czym instalacja jest kontynuowana. To, co nie jest opcjonalne, to sam przełącznik wirtualizacji: po jego wyłączeniu ESXi instaluje się, ale maszyny wirtualne działają nieprawidłowo lub nie chcą się uruchomić.

Sprawdź trzy — pamięć, pamięć masowa i reguła dotycząca całego dysku

8 GB pamięci RAM to praktyczne miejsce na przydatne laboratorium — samo ESXi zajmuje kilka GB przed uruchomieniem pierwszej maszyny wirtualnej — podczas gdy 16 GB jest wygodne, a 32 GB to optymalny wybór. Potrzebujesz także urządzenia rozruchowego, najlepiej dysku SSD SATA lub NVMe.

Pobierz plik ISO tylko z VMware i wykonaj rozruch USB

Pobierz plik ISO instalatora ESXi wyłącznie z oficjalnego portalu VMware — nigdy z serwera lustrzanego innej firmy. Broadcom prosi o bezpłatne konto w portalu pomocy technicznej, aby umożliwić dostęp do plików do pobrania, a warunki zmieniły się już więcej niż raz, więc zanim zaczniesz planować, sprawdź aktualne zdjęcie na oficjalnym portalu. Zapisz ISO na pendrive'ie za pomocą Rufusa lub dodaj go do pendrive'a Ventoy, jeśli ten sam pendrive służy innym instalatorom. Nie zapisuj go na dysku, na którym planujesz instalację.

Uruchom instalator i ustaw hasło roota

Uruchom pamięć USB w trybie UEFI i pozwól instalatorowi załadować moduły sterowników — w tej fazie ładowania nieobsługiwana karta sieciowa zatrzymuje działanie. Wybierz dysk docelowy z listy i potwierdź, że zostanie on ponownie podzielony na partycje i usunięty. Wybierz układ klawiatury, a następnie ustaw silne hasło roota — to jedno hasło jest kluczem głównym dla całego hosta, więc niech będzie długie i unikalne. Naciśnij F11, aby rozpocząć instalację. Po zakończeniu uruchom ponownie komputer i wyjmij pamięć USB. Po ponownym uruchomieniu pojawi się DCUI — zwykły szaro-żółty ekran konsoli. Ten nieestetyczny ekran oznacza sukces: ESXi to mały system operacyjny, a ta konsola istnieje tylko do podstawowej konfiguracji sieci i prac ratowniczych.

Skonfiguruj sieć zarządzania za pomocą klawisza F2

W DCUI naciśnij F2, zaloguj się jako root i otwórz Konfiguruj sieć zarządzania. W obszarze Karty sieciowe potwierdź, że wybrana jest obsługiwana karta sieciowa. Następnie ustaw statyczny adres IPv4 w swoim domu lub biurze, z maską podsieci, bramą i nazwą hosta, które zapamiętasz. Adres statyczny ma znaczenie: adres internetowy hosta nie powinien zmieniać się za każdym razem, gdy router udostępnia nowe dzierżawy DHCP. Uruchom ponownie sieć zarządzania, gdy konsola o to poprosi.

Pierwsze logowanie z przeglądarki

Na dowolnym komputerze w tej samej sieci otwórz w przeglądarce adres swojego hosta — na filmie host odpowiada pod tym adresem:

https://192.168.1.50

Zaloguj się jako root za pomocą hasła ustawionego w instalatorze. Przeglądarka będzie narzekać na certyfikat, ponieważ ESXi generuje własny certyfikat z podpisem własnym. W przypadku hosta, który właśnie zainstalowałeś, w Twojej własnej sieci LAN spodziewane jest takie ostrzeżenie: sprawdź, czy adres jest ten, który ustawiłeś, a następnie kontynuuj. Znajdujesz się teraz w kliencie hosta ESXi, gdzie zarządzane są maszyny wirtualne, pamięć masowa i sieć.