راهنمای راه اندازی ManageEngine OpManager (آموزش کامل گام به گام!)

OpManager را از سایت رسمی دانلود کنید

OpManager ابزار نظارت بر شبکه و سرور ManageEngine است - روترها، سوئیچ‌ها، فایروال‌ها، سرورها و ماشین‌های مجازی را تماشا می‌کند و هنگامی که چیزی از بین می‌رود یا از حدی عبور می‌کند، زنگ هشدار را به صدا در می‌آورد. نصب کننده Windows را فقط از وب سایت رسمی ManageEngine (manageengine.com، بخش نظارت بر شبکه / OpManager) دانلود کنید و آن را روی رایانه شخصی یا سروری که روشن است و می‌تواند به هر دستگاهی که می‌خواهید نظارت کنید دسترسی داشته باشد، نصب کنید.

OpManager را در ویندوز نصب کنید

نصب‌کننده دانلود شده را اجرا کنید و از ویزارد پیروی کنید: موافقت‌نامه مجوز را بپذیرید، نسخه (آزمایشی 30 روزه یا رایگان) و پوشه نصب را انتخاب کنید و پورت وب سرور پیش‌فرض 8060 را نگه دارید، مگر اینکه چیز دیگری در آن دستگاه قبلاً از آن استفاده کند. OpManager پایگاه داده PostgreSQL خود را بسته بندی می کند، بنابراین هیچ راه اندازی پایگاه داده جداگانه برای نصب عادی وجود ندارد. اجازه دهید جادوگر تمام شود - OpManager به عنوان یک سرویس ویندوز نصب و اجرا می شود، بنابراین حتی زمانی که هیچ کس وارد نشده است، نظارت را ادامه می دهد.

کنسول را باز کنید و وارد شوید

یک مرورگر را باز کنید و به کنسول وب OpManager بروید. در خود سرور OpManager آدرس این است:

http://localhost:8060

From another PC on the network, replace localhost with the OpManager server's name or IP address. Log in with the default user name and password — both are admin — and then change the admin password immediately from the user profile. A monitoring server that still uses its default password is an open door into your whole network map.

اعتبارنامه SNMP و WMI را اضافه کنید

Discovery فقط دستگاه‌ها را پیدا می‌کند - اعتبارنامه‌ها چیزی هستند که به OpManager اجازه می‌دهند واقعاً آنها را بخواند. ابتدا اطلاعات کاربری خود را در تنظیمات → کشف → اعتبارنامه اضافه کنید. برای روترها، سوئیچ‌ها، فایروال‌ها و چاپگرها، یک اعتبار SNMP ایجاد کنید: نسخه 1/2c از رشته جامعه دستگاه استفاده می‌کند و SNMP v3 از نام کاربری با احراز هویت (و در صورت تمایل حریم خصوصی) استفاده می‌کند — خود دستگاه باید SNMP را فعال کرده باشد و پورت UDP 161 نباید بین دستگاه OpM مسدود شود.

برای سرورهای ویندوز و رایانه های شخصی، یک اعتبار WMI ایجاد کنید. نام کاربری به فرمت دامنه می‌رود - دقیقاً همان قالبی که ویدیو برجسته می‌کند:

DOMAIN\username

Use an account with administrator rights on the target machines, and make sure the Windows Management Instrumentation (WMI) and RPC services are running on them. CLI credentials (SSH/Telnet) can be added the same way for devices you want to poll over the command line.

دستگاه های خود را کشف کنید

اکنون کشف را اجرا کنید: بخش Discovery را باز کنید و یک اکتشاف برای یک آدرس IP واحد، یک محدوده IP یا یک زیرشبکه کامل اضافه کنید. اعتبارنامه‌هایی را که در مرحله 4 ایجاد کرده‌اید انتخاب کنید تا OpManager بتواند هر دستگاه را در لحظه پیدا کردن آن به درستی طبقه‌بندی کند. OpManager ابتدا قابلیت دسترسی (پینگ ICMP) را بررسی می‌کند، سپس از اعتبارنامه‌ها و الگوهای دستگاه استفاده می‌کند تا آنچه را که پیدا می‌کند در دسته‌ها - سرورها، روترها، سوئیچ‌ها، فایروال‌ها، چاپگرها، ایستگاه‌های کاری و موارد دیگر- مرتب کند.

تأیید کنید که مانیتورها گزارش می دهند

در "دستگاه کشف شده" متوقف نشوید. چند دستگاه کشف شده را باز کنید و صفحات عکس فوری آنها را باز کنید: باید وضعیت در دسترس بودن به علاوه نمایشگرهای عملکرد - CPU، حافظه و دیسک برای سرورها، و ترافیک رابط/استفاده برای دستگاه‌های شبکه - در واقع نظرسنجی و به‌روزرسانی را ببینید. الگوی دستگاهی که در حین کشف مطابقت دارد، تصمیم می‌گیرد که کدام مانیتور متصل شود، بنابراین دستگاهی که به درستی طبقه‌بندی شده است، مانیتورهای مناسب را به‌طور خودکار دریافت می‌کند.

اگر دستگاهی ناشناخته نشان داده شود یا مانیتورهای آن هیچ داده ای برگرداند، علت تقریباً همیشه یکی از این سه مورد است: SNMP در دستگاه فعال نیست، انجمن/اعتبارنامه اشتباه است، یا فایروال در حال مسدود کردن نظرسنجی است (UDP 161 برای SNMP، TCP 135/445 برای WMI). اعتبارنامه یا تنظیمات سمت دستگاه را اصلاح کنید، اعتبارنامه را دوباره آزمایش کنید و دوباره آن دستگاه را پیدا کنید.

آستانه ها و هشدارها را بررسی کنید

مانیتورها هنگامی که یک مقدار از آستانه خود عبور می کند، آلارم ایجاد می کنند - برای مثال CPU بالای یک درصد تعیین شده باقی می ماند، دیسک پر می شود، یا دستگاهی که پاسخ نمی دهد. هشدارها دارای شدت‌هایی هستند (سرویس پایین، بحرانی، مشکل، توجه و پاک کردن)، بنابراین بلندترین آلارم‌ها به این معنی است که یک دستگاه خاموش است و بی‌صداتر هشدارهای اولیه هستند. آستانه‌های پیش‌فرض را در دستگاه‌های مهم خود مرور کنید و آن‌هایی که پر سر و صدا هستند را تنظیم کنید، در حالی که سیستم جدید است - یک لیست هشدار پر از هشدارهای نادرست به همه می‌آموزد که هشدارها، از جمله زنگ‌های واقعی را نادیده بگیرند.

اعلان هایی که به شما می رسد را روشن کنید

زنگ هشداری که فقط در داخل کنسول قرار می گیرد در ساعت 2 بامداد به هیچ کس کمک نمی کند. راه اندازی را با یک نمایه اعلان به پایان برسانید: تنظیمات سرور ایمیل خود را در OpManager پیکربندی کنید، نمایه ای ایجاد کنید که به شما (و تیم شما) ایمیل ارسال کند، و آن را به دستگاه های حیاتی خود متصل کنید. سپس آن را از انتها به انتها آزمایش کنید - یک وضعیت آزمایشی بی ضرر را فعال کنید، مانند خاموش کردن یک دستگاه آزمایشی یا جدا کردن یک دستگاه غیر بحرانی، و تأیید کنید که زنگ هشدار در کنسول ظاهر می شود و ایمیل واقعاً می رسد. تنها پس از آن آزمایش، تنظیمات OpManager شما واقعاً کامل می‌شود.