سرور اوبونتو را روی VMware ESXi نصب کنید

ISO را دریافت کرده و در یک Datastore آپلود کنید

شما به دو چیز نیاز دارید: یک هاست ESXi که می توانید به آن وارد شوید و ISO سرور اوبونتو که از ubuntu.com دانلود شده است. نسخه فعلی LTS را انتخاب کنید – نسخه‌های پشتیبانی بلندمدت سال‌ها به‌روزرسانی می‌شوند و تقریباً هر راهنما آن را فرض می‌کند. سپس ISO را قبل از ایجاد هر چیزی در هاست آپلود کنید: در سرویس گیرنده وب ESXi Storage را باز کنید، یک datastore با فضای خالی واقعی انتخاب کنید، مرورگر datastore را باز کنید و از Upload استفاده کنید. ماشین مجازی از این فایل بوت می شود.

اکنون اصول اولیه را تعیین کنید: یک نام واضح برای VM، چه مقدار دیسک دریافت می کند و آیا آدرس خود را از DHCP می گیرد یا یک آدرس ثابت ثابت. حداقل‌های مستند اوبونتو کوچک هستند - حدود 1.5 گیگابایت رم باعث می‌شود نصب‌کننده اجرا شود - اما سروری که شما واقعاً قصد استفاده از آن را دارید، لایق حداقل 2 تا 4 گیگابایت رم و 25 گیگابایت یا بیشتر دیسک است. می توانید بعداً یک دیسک مجازی رشد دهید. کوچک کردن آن جهت دردناک است.

ماشین مجازی را با تنظیمات مناسب ایجاد کنید

در سرویس گیرنده وب ESXi ایجاد / ثبت VM را انتخاب کنید، سپس ایجاد ماشین مجازی جدید را انتخاب کنید. انتخاب های مهم:

نام و سیستم عامل مهمان: به ماشین مجازی نامی بدهید که کار آن را مشخص کند، و خانواده سیستم عامل مهمان Linux، نسخه Ubuntu Linux (64 بیتی) را انتخاب کنید — ESXi از این برای انتخاب پیش فرض های معقول استفاده می کند. ذخیره: ذخیره‌گاه داده‌ای که ISO را در آن آپلود کرده‌اید. CPU و حافظه: 2 vCPU و 4 گیگابایت RAM یک نقطه شروع راحت برای یک سرور آزمایشی یا سرویس کوچک است. هارد دیسک: 25 گیگابایت یا بیشتر. thin provisioned برای آزمایشگاه خوب است، ضخیم شدن فضای جلو را ذخیره می کند. آداپتور شبکه: VMXNET 3 را انتخاب کنید — اوبونتو درایور خود را در هسته ارسال می کند، بنابراین شبکه در حین نصب کار می کند.

درایو CD/DVD: آن را روی ISO آپلود شده (فایل ISO Datastore) قرار دهید و مطمئن شوید که Connect at power on علامت زده شده باشد. سفت‌افزار را روی حالت پیش‌فرض خود بگذارید، یعنی EFI در نسخه‌های فعلی - اوبونتو به طور کامل از EFI و Secure Boot پشتیبانی می‌کند، بنابراین چیزی برای تغییر وجود ندارد.

زبان و صفحه کلید را بوت و پاک کنید

VM را روشن کنید و کنسول آن را باز کنید. منوی راه‌اندازی سرور اوبونتو را امتحان یا نصب کنید را ارائه می‌دهد — آن را انتخاب کرده و Enter را فشار دهید (همچنین پس از مدت کوتاهی به خودی خود ادامه می‌دهد). نصب کننده ابتدا یک تشخیص سریع سخت افزار را اجرا می کند، سپس صفحه خوش آمدگویی زبان شما را می خواهد. آن را انتخاب کنید و ادامه را فشار دهید.

بعدی صفحه طرح بندی صفحه کلید است. ده ثانیه زمان بگذارید تا طرح بندی مناسب را انتخاب کنید و چند کلید را در کادر ارائه شده آزمایش کنید.

نوع نصب را انتخاب کنید و شبکه را تنظیم کنید

نسخه‌های فعلی دو حالت را در نوع صفحه نصب ارائه می‌دهند: سرور اوبونتو - نصب استاندارد با مجموعه معمول ابزارهای مدیریتی - و سرور اوبونتو (به حداقل رسیده) - یک نصب کوچک‌تر برای استقرار خودکار و به سبک ابری. برای اولین سرور یا یک ماشین یادگیری، سرور اوبونتو معمولی را انتخاب کنید. به حداقل رساندن ابزارهای روزمره را که شما انتظار دارید پیدا کنید حذف می کند و اضافه کردن یک به یک آنها زمان بیشتری نسبت به صرفه جویی هزینه دارد.

صفحه اتصالات شبکه کارت شبکه مجازی شما را نشان می دهد (به صورت ens160 ظاهر می شود). به‌طور پیش‌فرض از DHCP یک آدرس می‌خواهد، و برای اکثر نصب‌های خانگی و آزمایشگاهی این تنها چیزی است که شما نیاز دارید – آدرسی را که دریافت می‌کند یادداشت کنید، زیرا در آنجا به سرور خواهید رسید. اگر این سرور باید همیشه در یک آدرس زندگی کند - و سرورهای واقعی معمولاً باید - آداپتور را انتخاب کنند، ویرایش IPv4 را انتخاب کنید، به دستی بروید و چهار قسمت را پر کنید: زیرشبکه در فرم CIDR، به عنوان مثال 192.168.1.0/24، آدرسی که برای این سرور به عنوان مثال می‌دهید، 192.168.1.50، دروازه و سرورهای نام. آدرسی را در داخل شبکه خود انتخاب کنید، اما خارج از محدوده ای که روتر شما توسط DHCP ارائه می دهد، تا این دو هرگز با هم برخورد نکنند.

صفحه پراکسی را می توان خالی گذاشت مگر اینکه شبکه شما ترافیک را از طریق یک پروکسی مجبور کند. صفحه آینه نزدیک‌ترین آرشیو اوبونتو را انتخاب می‌کند و آن را آزمایش می‌کند - پیش‌فرض ارائه شده را بپذیرید.

ذخیره سازی - طرح بندی هدایت شده با LVM

صفحه پیکربندی ذخیره سازی هدایت شده استفاده از کل دیسک را ارائه می دهد. از آنجایی که این یک دیسک مجازی کاملاً جدید است، انتخاب درستی است - چیزی برای محافظت روی آن وجود ندارد. گزینه تنظیم این دیسک به‌عنوان یک گروه LVM به‌طور پیش‌فرض علامت زده می‌شود و تیک زدن آن برای اکثر افراد پیش‌فرض معقول است: LVM لایه‌ای بین دیسک و سیستم‌های فایل است که رشد فضای ذخیره‌سازی را بعداً بسیار آسان‌تر می‌کند.

انجام شد را فشار دهید و نصب کننده صفحه بررسی پیکربندی فضای ذخیره سازی را نشان می دهد - پارتیشن هایی که قرار است ایجاد کند، از جمله پارتیشن کوچک EFI و حجم اصلی LVM. آن را بخوانید، سپس تایید کنید. یک هشدار نهایی یک بار دیگر می پرسد، زیرا مرحله بعدی روی دیسک می نویسد. روی یک دیسک مجازی تازه دقیقا همان چیزی است که شما می خواهید.

تنظیم نمایه و کادر تأیید OpenSSH

صفحه تنظیم نمایه نام شما، نام سرور (نام میزبانی که سایر ماشین‌ها خواهند دید)، نام کاربری و رمز عبور را می‌پرسد. این کاربر اول مدیر است — می تواند از sudo برای وظایف سیستم استفاده کند. رمز عبوری را انتخاب کنید که ماه آینده آن را به خاطر بسپارید. شما آن را در اولین ورود تایپ خواهید کرد.

سپس صفحه راه اندازی SSH می آید و مفیدترین تیک در کل نصب: نصب سرور OpenSSH. به طور پیش فرض علامت گذاری نشده است - آن را علامت بزنید. یک سرور دسکتاپ و مرورگر ندارد. پس از نصب، شما آن را تقریباً به طور کامل از طریق SSH از رایانه خود مدیریت خواهید کرد، و نصب سرور SSH اکنون شما را در سفر بعدی کنسول ذخیره می کند. صفحه نمایش همچنین پیشنهاد می‌کند یک کلید SSH را از GitHub یا Launchpad وارد کنید – یک مبتدی می‌تواند آن را نادیده بگیرد و از ورود رمز عبور استفاده کند.

صفحه آخر انتخاب Snaps های ویژه سرور را فهرست می کند — برنامه های کاربردی سرور محبوبی که به عنوان یک تیک اضافی ارائه می شوند. همه آنها را بدون علامت بگذارید. یک سیستم پایه تمیز نقطه شروع مناسب است. هر چیزی که نیاز دارید را می توان بعداً عمداً نصب کرد.

نصب را تمام کنید و به طور تمیز راه اندازی مجدد کنید

نصب کننده اکنون سیستم را کپی می کند و پیشرفت آن را نشان می دهد. این مرحله در یک میزبان مشترک مدتی طول می کشد - صفحه نمایش با پیشرفت آهسته طبیعی است، و نمای گزارش نشان می دهد که هنوز کار می کند. وقتی کامل شد، Reboot Now را انتخاب کنید.

اولین ورود - بررسی، به روز رسانی و انتقال به SSH

با نام کاربری و رمز عبور پروفایل خود وارد کنسول شوید. ابتدا آدرسی که سرور واقعاً از آن استفاده می کند را تأیید کنید:

ip a

به آداپتور ens160 نگاه کنید — آدرسی که در آنجا نشان داده شده آدرسی است که به آن وصل خواهید شد. سپس، طرح دیسکی را که نصب‌کننده ساخته است بررسی کنید:

df -h

سپس قبل از اینکه هر چیزی را روی آن نصب کنید، یک بار جریان تازه را وارد سیستم کنید:

sudo apt update
sudo apt upgrade

از اینجا، کار در کنسول ESXi را متوقف کنید و سرور را از طریق SSH از رایانه خود مدیریت کنید — با استفاده از نام کاربری نمایه خود و آدرسی که اخیراً تأیید کردید، با ssh yourusername@server-address متصل شوید.

تیک OpenSSH را در مرحله 6 از دست دادید؟ در کنسول، اکنون آن را نصب کنید و تأیید کنید که سرویس در حال اجرا است:

sudo apt install openssh-server
sudo systemctl status ssh