Installeer Ubuntu Server op VMware ESXi

Haal de ISO op en upload deze naar een datastore

Je hebt twee dingen nodig: een ESXi-host waarop je kunt inloggen en de Ubuntu Server ISO gedownload van ubuntu.com. Kies een huidige LTS-release – de versies met langdurige ondersteuning krijgen jarenlange updates en zijn wat bijna elke gids aanneemt. Upload vervolgens de ISO naar de host voordat u iets maakt: open in de ESXi-webclient Opslag, kies een datastore met echte vrije ruimte, open de datastore-browser en gebruik Uploaden. De virtuele machine zal vanaf dit bestand opstarten.

Bepaal nu de basis: een duidelijke naam voor de VM, hoeveel schijf deze krijgt en of deze zijn adres van DHCP haalt of van een vast statisch adres. De gedocumenteerde minima van Ubuntu zijn klein (ongeveer 1,5 GB RAM zorgt ervoor dat het installatieprogramma draait), maar een server die je daadwerkelijk wilt gebruiken verdient minimaal 2 tot 4 GB RAM en 25 GB of meer schijfruimte. U kunt later een virtuele schijf laten groeien; het verkleinen ervan is de pijnlijke richting.

Creëer de virtuele machine met de juiste instellingen

Kies in de ESXi-webclient VM maken/registreren en vervolgens Een nieuwe virtuele machine maken. De keuzes die ertoe doen:

Naam en gastbesturingssysteem: geef de VM een naam die zijn taak aangeeft, en selecteer gastbesturingssysteemfamilie Linux, versie Ubuntu Linux (64-bit) - ESXi gebruikt dit om verstandige standaardinstellingen te kiezen. Opslag: de gegevensopslag waarnaar u de ISO heeft geüpload. CPU en geheugen: 2 vCPU's en 4 GB RAM zijn een comfortabel startpunt voor een test- of kleine serviceserver. Harde schijf: 25 GB of meer; dun ingericht is prima voor een laboratorium, dik ingericht reserveert de ruimte aan de voorkant. Netwerkadapter: kies VMXNET 3 — Ubuntu verzendt zijn stuurprogramma in de kernel, zodat het netwerk werkt tijdens de installatie zelf.

CD/DVD-station: wijs het naar de geüploade ISO (Datastore ISO-bestand) en zorg ervoor dat Verbinden bij inschakelen is aangevinkt. Laat de firmware op de standaardwaarde staan, namelijk EFI in de huidige releases. Ubuntu ondersteunt EFI en Secure Boot volledig, dus er valt niets te veranderen.

Start en wis de taal- en toetsenbordschermen

Schakel de VM in en open de console. Het opstartmenu biedt Probeer of installeer Ubuntu Server - selecteer het en druk op Enter (het gaat ook vanzelf verder na een korte wachttijd). Het installatieprogramma voert eerst een snelle hardwaredetectie uit, waarna het welkomstscherm om uw taal vraagt. Kies het en druk op Doorgaan.

Het volgende is het toetsenbordindelingsscherm. Neem tien seconden de tijd om de juiste indeling te kiezen en test een paar toetsen in het daarvoor bestemde vakje.

Kies het installatietype en stel het netwerk in

Huidige releases bieden twee varianten op het type installatiescherm: Ubuntu Server – de standaardinstallatie met de gebruikelijke verzameling beheertools – en Ubuntu Server (geminimaliseerd) – een kleinere installatie bedoeld voor geautomatiseerde implementaties in cloudstijl. Voor een eerste server of een leermachine kiest u voor de reguliere Ubuntu Server; geminimaliseerd laat alledaagse hulpmiddelen weg die u verwacht te vinden, en het één voor één toevoegen ervan kost meer tijd dan het bespaart.

Het netwerkverbindingenscherm toont uw virtuele netwerkkaart (deze wordt weergegeven als ens160). Standaard vraagt ​​het DHCP om een ​​adres, en voor de meeste thuis- en laboratoriuminstallaties is dat alles wat je nodig hebt: noteer het adres dat het ontvangt, want daar bereik je de server. Als deze server altijd op hetzelfde adres moet staan (en echte servers moeten dit meestal doen), selecteert u de adapter, kiest u IPv4 bewerken, schakelt u over naar Handmatig en vult u de vier velden in: het subnet in CIDR-vorm, bijvoorbeeld 192.168.1.0/24, het adres dat u deze server geeft, bijvoorbeeld 192.168.1.50, de gateway en de naam servers. Kies een adres binnen uw netwerk, maar buiten het bereik dat uw router via DHCP uitdeelt, zodat de twee nooit met elkaar in botsing komen.

Het proxyscherm kan leeg blijven, tenzij uw netwerk verkeer via een proxy dwingt. Het spiegelscherm kiest het Ubuntu-archief dat het dichtst bij u in de buurt is en test het. Accepteer de standaard die het biedt.

Opslag — Begeleide lay-out met LVM

Het begeleide opslagconfiguratiescherm biedt Gebruik een volledige schijf. Aangezien dit een gloednieuwe virtuele schijf is, is dit de juiste keuze: er staat niets op om te beschermen. De optie Deze schijf instellen als een LVM-groep is standaard aangevinkt, en deze aangevinkt laten is voor de meeste mensen de verstandige standaard: LVM is een laag tussen de schijf en de bestandssystemen die het later veel gemakkelijker maakt om de opslag uit te breiden.

Druk op Gereed en het installatieprogramma toont het beoordelingsscherm voor de opslagconfiguratie: de partities die het gaat maken, inclusief de kleine EFI-partitie en het hoofd-LVM-volume. Lees het en bevestig het. Een laatste waarschuwing vraagt ​​nog een keer, omdat de volgende stap naar de schijf schrijft; op een nieuwe virtuele schijf, dat is precies wat u wilt.

Profielconfiguratie en het OpenSSH-selectievakje

Het profielinstellingenscherm vraagt om uw naam, de naam van de server (de hostnaam die andere machines zullen zien), een gebruikersnaam en een wachtwoord. Deze eerste gebruiker is de beheerder; hij kan sudo gebruiken voor systeemtaken. Kies een wachtwoord dat je volgende maand nog weet; u typt het bij de eerste aanmelding.

Dan komt het SSH-installatiescherm en het nuttigste vinkje van de hele installatie: OpenSSH-server installeren. Het is standaard niet aangevinkt - vink het aan. Een server heeft geen desktop en geen browser; na installatie beheer je het vrijwel geheel via SSH vanaf je eigen computer, en het installeren van de SSH-server bespaart je nu een consoletrip later. Het scherm biedt ook de mogelijkheid om een ​​SSH-sleutel uit GitHub of Launchpad te importeren; een beginner kan dat overslaan en inloggen met een wachtwoord.

Het laatste keuzescherm toont uitgelichte server-snaps: populaire serverapplicaties die als extra's met één tik worden aangeboden. Laat ze allemaal uitgevinkt. Een schoon basissysteem is het juiste uitgangspunt; alles wat je nodig hebt, kun je achteraf bewust installeren.

Voltooi de installatie en start opnieuw op

Het installatieprogramma kopieert nu het systeem en toont de voortgang ervan. Deze fase duurt een tijdje op een gedeelde host; een langzaam voortgangsscherm is normaal en de logweergave laat zien dat het nog steeds werkt. Wanneer dit is voltooid, kiest u Nu opnieuw opstarten.

Eerste aanmelding: controleer, update en ga naar SSH

Log in op de console met de gebruikersnaam en het wachtwoord uit uw profiel. Bevestig eerst het adres dat de server daadwerkelijk gebruikt:

ip a

Kijk naar de ens160-adapter; het adres dat daar wordt weergegeven, is het adres waarmee u verbinding zult maken. Controleer vervolgens de schijfindeling die het installatieprogramma heeft gebouwd:

df -h

Breng het nieuwe systeem vervolgens één keer actueel, voordat u er iets op installeert:

sudo apt update
sudo apt upgrade

Stop vanaf hier met werken in de ESXi-console en beheer de server via SSH vanaf uw eigen computer - maak verbinding met ssh uwgebruikersnaam@server-adres, met behulp van de gebruikersnaam uit uw profiel en het adres dat u zojuist hebt bevestigd.

Het OpenSSH-vinkje gemist in stap 6? Installeer het nu op de console en controleer of de service actief is:

sudo apt install openssh-server
sudo systemctl status ssh