Installeer Docker op Synology NAS

Controleer eerst of uw model dit ondersteunt

Container Manager wordt niet op elk Synology-model aangeboden. Synology beslist per model, en geen enkele instelling ontgrendelt dit voor een model dat niet op de lijst staat. De modellen uit de Plus-serie (degene met een + in de naam, zoals de DS220+ of DS920+) ondersteunen dit, en Synology vermeldt ook geselecteerde voordelige modellen, waaronder de DS124, DS223 en DS423, plus de DS420j van DSM 7.2. Bij de meeste andere kleine j-series en oudere speelmodellen wordt het pakket helemaal niet aangeboden.

De twee minuten durende controle maakt de keuze voor uw exacte NAS: open Package Center en zoek naar Container Manager (zoek op DSM 7.1 of ouder naar Docker). Als dit verschijnt, wordt uw model ondersteund. Als dit niet verschijnt, is het pakket eenvoudigweg niet beschikbaar voor uw model. Er is geen verborgen schakelaar te vinden.

Installeer het pakket vanuit Package Center

De installatie zelf is het gemakkelijkste deel: het is een normaal, officieel DSM-pakket uit de eigen winkel van Synology. Open Package Center, zoek naar Container Manager (of Docker op DSM 7.1 en ouder) en klik op Installeren. Als DSM vraagt op welk volume het pakket moet staan, kies dan het hoofdvolume met de meeste ruimte.

Wacht tot de installatie is voltooid en open vervolgens het pakket één keer zodat DSM de werkmappen maakt. Vanaf DSM 7.2 ziet u tabbladen met de namen Overzicht, Project, Container, Afbeelding, Register, Netwerk en Logboek. De oudere Docker-pakketschermen zien er iets duidelijker uit, maar werken op dezelfde manier. Projecten zijn hoe verschillende containers die bij één app horen, samen worden uitgevoerd vanuit één Compose-bestand. Dat heb je niet nodig voor je eerste container.

Maak eerst de gedeelde Docker-map

Dit is de stap die beginners overslaan en waar ze spijt van krijgen. De binnenkant van een container is tijdelijk: verwijder de container en alles wat daarin is opgeslagen, gaat mee. Echte gegevens moeten in een normale gedeelde map staan waarnaar de container verwijst.

Open Configuratiescherm → Gedeelde map → Maken en noem de map docker. Maak daarin één submap per app, bijvoorbeeld docker/portainer en docker/jellyfin. Eén app, één map: back-ups en opruimacties blijven eenvoudig. Wanneer u later een container maakt, wijst u hier het gegevenspad toe aan de map. Die mapping wordt een volume genoemd en is het allerbelangrijkste idee op deze pagina.

Voer een eerste container uit als test

Begin niet met de app die u echt interesseert. Begin met een kleine wegwerpcontainer en bewijs dat de hele keten – afbeeldingen downloaden, porten, volume, logs – werkt. Open in Container Manager Register, zoek naar een kleine testimage (een kleine statische webserver is ideaal) en download deze. Geef de voorkeur aan afbeeldingen die zijn gepubliceerd door het officiële project of een bekende beheerder; willekeurige heruploads door vreemden vormen een risico. De gedownloade afbeelding komt terecht onder Afbeelding.

Selecteer de afbeelding en kies Uitvoeren. Geef de container een duidelijke naam die je over een half jaar herkent. Voor de haven: de eigen poort van de container wordt vastgelegd door de app – jouw taak is de lokale (host)poort. DSM gebruikt zelf al 5000 en 5001 voor zijn eigen webinterface, dus kies iets duidelijks, zoals 8080 of hoger, en schrijf het op. Als de app iets opslaat, wijs dan het gegevenspad toe aan een map in de gedeelde map van Docker. Voor een testapp is een testsubmap prima. Laat het automatisch opnieuw opstarten van een testcontainer uitgeschakeld: u wilt zien dat deze mislukt als deze mislukt, en niet dat deze voor altijd in een lus opnieuw wordt opgestart.

Lees het logboek en open het vervolgens in uw browser

Start de container en open vervolgens het tabblad Logboek voordat u uw browser aanraakt. Het log is de app die tegen je praat. Een gezonde app drukt de kant-en-klare regel af – vaak het adres en de poort waarop hij luistert. Een container die in een lus start en stopt, vertelt je dat er iets ontbreekt: een map waarnaar hij niet kan schrijven, een instelling die hij nodig heeft, of een poort die al in gebruik is. De laatste paar logregels benoemen het probleem meestal in gewone woorden.

Open nu pas uw browser op uw NAS-adres met de door u gekozen poort (bijvoorbeeld poort 8080). Als u de eigen pagina van de app ziet, werkt de keten: de afbeelding is gedownload, de container wordt uitgevoerd en u kunt deze bereiken.

Doe de verwijderingstest: de echte les

Dit is de stap die niemand wil zetten en die iedereen zou moeten doen. Plaats één wegwerpbestand of instelling in de test-app, stop vervolgens de container en verwijder deze volledig. Open uw docker gedeelde map in File Station: de gegevens die u in kaart heeft gebracht, zijn er nog steeds — omdat deze zich nooit in de container hebben bevonden. Maak de container opnieuw met dezelfde volumetoewijzing en dezelfde instelling verschijnt opnieuw.

De app was wegwerpbaar; de gegevens waren dat niet. Als de gegevens in plaats daarvan zijn verdwenen, heb je de meest waardevolle containerles geleerd tegen de laagst mogelijke prijs: die app bewaarde gegevens in de tijdelijke laag van de container en heeft een volumetoewijzing nodig voordat deze kan worden vertrouwd met iets echts.

Eerlijke limieten vóór echte apps