Zainstaluj Docker na serwerze Synology NAS

Najpierw sprawdź, czy Twój model go obsługuje

Container Manager nie jest dostępny w każdym modelu Synology — Synology wybiera model po modelu i żadne ustawienie nie odblokowuje go w przypadku modelu, którego nie ma na liście. Obsługują ją modele z serii Plus (te z + w nazwie, takie jak DS220+ lub DS920+), a firma Synology wymienia także wybrane modele wartościowe — wśród nich DS124, DS223 i DS423 oraz DS420j z DSM 7.2. Większość innych małych modeli z serii J i starszych modeli zabawek nie jest w ogóle oferowana w tym pakiecie.

Dwuminutowe sprawdzenie pozwala ustalić, który dokładnie dotyczy Twojego serwera NAS: otwórz Centrum pakietów i wyszukaj Container Manager (w systemie DSM 7.1 lub starszym wyszukaj Docker). Jeśli się pojawi, Twój model jest obsługiwany. Jeśli się nie pojawi, oznacza to, że pakiet po prostu nie jest dostępny dla Twojego modelu — nie ma żadnego ukrytego przełącznika do znalezienia.

Zainstaluj pakiet z Centrum pakietów

Sama instalacja jest najłatwiejszą częścią — jest to normalny, oficjalny pakiet DSM ze sklepu firmy Synology. Otwórz Centrum pakietów, wyszukaj Container Manager (lub Docker w DSM 7.1 i starszych) i kliknij Zainstaluj. Jeśli DSM zapyta, na którym woluminie powinien działać pakiet, wybierz główny, najpojemniejszy wolumin.

Poczekaj na zakończenie instalacji, a następnie otwórz pakiet raz, aby DSM utworzył foldery robocze. Począwszy od wersji DSM 7.2, zobaczysz karty o nazwach Przegląd, Projekt, Kontener, Obraz, Rejestr, Sieć i Dziennik. Ekrany starszych pakietów Dockera wyglądają nieco bardziej przejrzyście, ale działają w ten sam sposób. Projekty polegają na wspólnym uruchamianiu kilku kontenerów należących do jednej aplikacji z jednego pliku Compose — nie jest to potrzebne w przypadku pierwszego kontenera.

Przed wszystkim utwórz folder współdzielony Dockera

To krok, który początkujący pomijają i którego żałują. Wnętrze kontenera jest tymczasowe — usuń kontener, a wszystko, co w nim przechowywane, przepadnie wraz z nim. Prawdziwe dane muszą znajdować się w normalnym folderze współdzielonym, na który wskazuje kontener.

Otwórz Panel sterowania → Folder współdzielony → Utwórz i nadaj folderowi nazwę okno dokowane. W nim utwórz po jednym podfolderze na aplikację — na przykład docker/portainer i docker/jellyfin. Jedna aplikacja, jeden folder: tworzenie kopii zapasowych i czyszczenie pozostają proste. Kiedy później utworzysz kontener, mapujesz tutaj jego ścieżkę danych do folderu. To mapowanie nazywa się woluminem i jest najważniejszą ideą na tej stronie.

Uruchom pierwszy kontener w ramach testu

Nie zaczynaj od aplikacji, na której naprawdę Ci zależy. Zacznij od małego, jednorazowego pojemnika i udowodnij, że cały łańcuch — pobieranie obrazu, port, wolumen, dzienniki — działa. W Menedżerze kontenerów otwórz Rejestr, wyszukaj mały obraz testowy (idealny jest mały, statyczny serwer WWW) i pobierz go. Preferuj obrazy opublikowane przez oficjalny projekt lub znanego opiekuna; losowe ponowne przesłanie przez nieznajomych stanowi ryzyko. Pobrany obraz znajdzie się w sekcji Obraz.

Wybierz obraz i wybierz opcję Uruchom. Nadaj pojemnikowi wyraźną nazwę, którą rozpoznasz za sześć miesięcy. W przypadku portu: własny port kontenera jest ustalany przez aplikację — Twoim zadaniem jest port lokalny (host). Sam DSM używa już 5000 i 5001 jako swojego własnego interfejsu internetowego, więc wybierz coś przejrzystego, np. 8080 lub nowszego i zapisz to. Jeśli aplikacja przechowuje cokolwiek, zmapuj jej ścieżkę danych do folderu w folderze współdzielonym okna dokowanego — w przypadku aplikacji testowej podfolder testowy jest w porządku. Pozostaw automatyczne ponowne uruchomienie kontenera testowego wyłączone: chcesz zobaczyć, jak zakończy się niepowodzeniem, jeśli się nie powiedzie, a nie patrzeć, jak będzie się ponownie uruchamiać w pętli w nieskończoność.

Przeczytaj dziennik, a następnie otwórz go w przeglądarce

Uruchom kontener, a następnie otwórz jego kartę Dziennik, zanim dotkniesz przeglądarki. Dziennik to aplikacja, która z Tobą rozmawia. Sprawna aplikacja wypisuje gotową linię — często adres i port, na którym nasłuchuje. Kontener, który uruchamia się i zatrzymuje w pętli, informuje, że czegoś brakuje: folderu, w którym nie może zapisywać, potrzebnych ustawień lub portu już zajętego. Kilka ostatnich wierszy dziennika zwykle opisuje problem prostymi słowami.

Dopiero teraz otwórz przeglądarkę na adres NAS z wybranym portem (na przykład port 8080). Widzenie własnej strony aplikacji oznacza, że łańcuch działa: obraz został pobrany, kontener działa i można do niego dotrzeć.

Wykonaj test usuwania — prawdziwa lekcja

Teraz krok, którego nikt nie chce zrobić, a każdy powinien. Umieść jeden jednorazowy plik lub ustawienie w aplikacji testowej, a następnie zatrzymaj kontener i usuń go całkowicie. Otwórz folder współdzielony docker w File Station: zamapowane dane nadal tam są — ponieważ w ogóle nie znajdowały się w kontenerze. Utwórz ponownie kontener z tym samym mapowaniem woluminów i ponownie pojawią się te same ustawienia.

Aplikacja była jednorazowa; danych nie było. Jeśli zamiast tego dane zniknęły, nauczyłeś się najcenniejszej lekcji dotyczącej kontenera za najniższą możliwą cenę: ta aplikacja przechowywała dane we własnej tymczasowej warstwie kontenera i potrzebuje mapowania woluminów, zanim będzie można jej zaufać w czymkolwiek rzeczywistym.

Szczere ograniczenia przed prawdziwymi aplikacjami