Wirtualizacja Ubuntu na ESXi — konfiguracja, konfiguracja, rozwiązywanie problemów

Zanim zaczniesz — czego potrzebuje gospodarz

Zanim otworzy się kreator tworzenia, muszą być spełnione trzy rzeczy. Po pierwsze, na hoście instaluje się samo ESXi i można uzyskać dostęp do jego klienta internetowego — komputer hosta jest teraz hiperwizorem, a nie zwykłym komputerem PC, więc wszystko dzieje się za pośrednictwem tego interfejsu sieciowego. Po drugie, BIOS hosta ma włączoną wirtualizację procesora (Intel VT-x lub AMD-V); bez niego 64-bitowi goście nie będą działać. Po trzecie, potrzebujesz miejsca i obrazu: magazynu danych z wolną przestrzenią (pierwsza maszyna wirtualna Ubuntu ma wygodne 40 GB) i obrazu ISO Ubuntu przesłanego do tego magazynu danych za pośrednictwem przeglądarki Datastore. Wybierz aktualną wersję LTS, aby maszyna wirtualna otrzymywała aktualizacje przez lata.

Utwórz maszynę wirtualną

W kliencie internetowym ESXi wybierz opcję Utwórz/zarejestruj maszynę wirtualną, a następnie Utwórz nową maszynę wirtualną. Wybory, które mają znaczenie: nadaj maszynie wirtualnej nazwę opisującą zadanie (np. ubuntu-files lub ubuntu-test, a nie „VM 3”); pozostaw opcję Zgodność na domyślnym hoście — wyższa wersja sprzętu wirtualnego odblokowuje nowsze urządzenia wirtualne, a jej obniżenie ma znaczenie tylko wtedy, gdy maszyna wirtualna musi zostać przeniesiona na starszy host; ustaw Rodzinę systemów gościa: Linux i wersję: Ubuntu Linux (64-bit) — to nie jest dekoracja, to wstępne ustawienie rozsądnego sprzętu wirtualnego dla Ubuntu; i wybierz magazyn danych z miejscem na nim. Na ekranie dostosowywania ustaw procesor, pamięć, dysk, sieć i oprogramowanie sprzętowe, jak wyjaśniono w następnym kroku.

Cztery ustawienia, które decydują o wszystkim

Oprogramowanie sprzętowe: EFI. Nowoczesne Ubuntu oczekuje EFI, EFI umożliwia bezpieczny rozruch i jest domyślnym ustawieniem ESXi dla nowych maszyn wirtualnych z systemem Linux. Starszy BIOS nadal działa w systemie Ubuntu, ale traktuj wybór jako stały — zainstalowany system operacyjny oczekuje oprogramowania sprzętowego, w którym został zainstalowany.

Dysk: alokacja elastyczna. Cienki dysk rośnie w miarę zapisywania danych przez Ubuntu, więc dysk o pojemności 40 GB może pierwszego dnia zająć 12 GB. Grube przydzielanie rezerwuje pełny rozmiar z góry — bezpieczniejsze dla serwerów o znaczeniu krytycznym i marnotrawne dla laboratoriów.

Karta sieciowa: VMXNET3. Jest to wirtualna karta sieciowa firmy VMware, zbudowana dla maszyn wirtualnych, a Ubuntu zawiera sterownik w jądrze. Emulowany E1000E również działa i jest rozwiązaniem awaryjnym w nieparzystych przypadkach.

Rozmiar: zacznij od małego. 2 procesory vCPU i 4 GB pamięci RAM pozwalają na bezproblemową obsługę Ubuntu Server i komputera stacjonarnego. Możesz dodać więcej później za minutę; zbyt duża maszyna wirtualna najczęściej marnuje hosta.

Zainstaluj Ubuntu

Podłącz obraz ISO do napędu CD/DVD maszyny wirtualnej, zaznacz Połącz przy włączeniu, włącz maszynę wirtualną i otwórz konsolę. Instalator Ubuntu zachowuje się dokładnie tak samo, jak na komputerze fizycznym. Wybierz Serwer lub Pulpit — Serwer do usług i nauki terminala, Pulpit tylko jeśli naprawdę potrzebujesz środowiska graficznego. Pozwól instalatorowi wykorzystać cały dysk wirtualny; jest to plik w magazynie danych, nic fizycznego nie jest usuwane. Utwórz swojego użytkownika, ustaw silne hasło, a podczas instalacji na serwerze zaznacz opcję serwera OpenSSH, abyś mógł później zalogować się zdalnie. Po zakończeniu instalacji uruchom ponownie komputer i odłącz ISO od napędu CD/DVD.

Pierwsze zadania rozruchu — narzędzia open-vm i aktualizacje

Świeża maszyna wirtualna Ubuntu działa, ale ESXi jest na to w połowie ślepa: podsumowanie hosta nie pokazuje adresu IP, a „zamknięcie” hosta oznacza poważną przerwę w dostawie prądu, a nie czyste zamknięcie. Poprawka to jeden pakiet z własnego repozytorium Ubuntu — metoda zalecana przez VMware dla Ubuntu. Nie używaj starego instalatora VMware Tools opartego na ISO w menu ESXi; w przypadku Ubuntu obsługiwana jest ścieżka open-vm-tools, która jest aktualizowana przez normalny system aktualizacji Ubuntu.

sudo apt update
sudo apt install open-vm-tools

W przypadku instalacji na komputerze stacjonarnym dodaj także pakiet na komputer stacjonarny: sudo apt install open-vm-tools-desktop — to on powoduje działanie rozdzielczości konsoli, kopiowania i wklejania oraz przeciągania i upuszczania. Następnie potwierdź, że usługa działa i zakończ normalne aktualizacje:

sudo systemctl status open-vm-tools
sudo apt upgrade

Stan powinien pokazywać, że usługa jest aktywna i działa. Ten jeden pakiet zapewnia hostowi adres IP i nazwę hosta gościa, umożliwia płynne zamykanie systemu z ESXi i decyduje o tym, jak zachowują się synchronizacja czasu i wyciszone migawki.

Sprawdź maszynę wirtualną z hosta

Odśwież stronę podsumowania maszyny wirtualnej w kliencie internetowym ESXi: adres IP gościa i nazwa hosta są teraz wyświetlane, co dowodzi, że narzędzia open-vm-tools komunikują się z hostem. Przetestuj płynne zamknięcie z poziomu hosta — Ubuntu powinno wyłączyć się prawidłowo, a nie zostać odcięte. Stąd możesz codziennie pracować przez SSH, zamiast mieszkać w konsoli; konsola służy do instalacji i sytuacji awaryjnych, SSH jest szybszy i zapewnia odpowiedni terminal.

Rozwiązywanie problemów — dopasuj objaw do rozwiązania

Kiedy maszyna wirtualna Ubuntu zachowuje się niewłaściwie, objaw zwykle wskazuje własną przyczynę. Pracuj nad tą mapą w kolejności:

VM nie uruchamia się lub instalator uruchamia się ponownie — obraz ISO jest nadal podłączony, kolejność rozruchu jest nieprawidłowa lub oprogramowanie sprzętowe zostało zmienione po instalacji. Brak sieci — najpierw sprawdź typ adaptera i grupę portów, a następnie w Ubuntu sprawdź, czy konfiguracja sieci nadal wskazuje na stary adres MAC. Host nie pokazuje adresu IP, a zamknięcie oznacza przerwę w dostawie prądu — brakuje narzędzia open-vm-tools lub zostało ono zatrzymane; zainstaluj go ponownie, jak w kroku 5. Konsola jest mała, opóźniona lub nie działa schowek — problem z ustawieniami konsoli/wyświetlacza; do codziennej pracy używaj zamiast tego protokołu SSH. Przesunięcie zegara — napraw synchronizację czasu z NTP w Ubuntu. Wszystko powolne — host jest przeciążony; porównaj całkowitą liczbę procesorów wirtualnych i pamięci RAM przekazanych maszynom wirtualnym z maszyną fizyczną, zanim zrzucisz winę na Ubuntu.

Dwie szybkie kontrole w Ubuntu obejmują większość pracy detektywistycznej — adresy sieciowe i interfejsy oraz stan zegara:

ip a
timedatectl

Większość „problemów z ESXi” okazuje się dotyczyć jednego ustawienia, jednego pakietu lub jednego uczciwego limitu sprzętowego.